로그인

시편 106편 Petrus Canisius Translation

Petrus Canisius Translation · 네덜란드어 · 시편 (Psalms) · 43절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Petrus Canisius TranslationKing James Version
1 Brengt Jahweh dank, want Hij is goed, En zijn genade duurt eeuwig! Praise ye the Lord. O give thanks unto the Lord; for he is good: for his mercy endureth for ever.
2 Zo moeten getuigen, die door Jahweh verlost zijn, En door Hem uit de nood zijn gered; Who can utter the mighty acts of the Lord? who can shew forth all his praise?
3 Die Hij van alle kant hierheen heeft gebracht, Van oost en west, van noord en zuid. Blessed are they that keep judgment, and he that doeth righteousness at all times.
4 Sommigen doolden in woestijn en wildernis rond, Zonder de weg naar hun woonplaats te vinden; Remember me, O Lord, with the favour that thou bearest unto thy people: O visit me with thy salvation;
5 Ze leden honger en dorst, En hun leven verkwijnde. That I may see the good of thy chosen, that I may rejoice in the gladness of thy nation, that I may glory with thine inheritance.
6 Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten: We have sinned with our fathers, we have committed iniquity, we have done wickedly.
7 Hij bracht ze weer op de veilige weg, Zodat ze hun woonplaats bereikten. Our fathers understood not thy wonders in Egypt; they remembered not the multitude of thy mercies; but provoked him at the sea, even at the Red sea.
8 Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen: Nevertheless he saved them for his name’s sake, that he might make his mighty power to be known.
9 Want den dorstige heeft Hij gelaafd, Den hongerige heeft Hij verzadigd! He rebuked the Red sea also, and it was dried up: so he led them through the depths, as through the wilderness.
10 Anderen zaten in duister en donker, In ellende en boeien gekluisterd; And he saved them from the hand of him that hated them, and redeemed them from the hand of the enemy.
11 Want ze hadden zich tegen Gods geboden verzet, En de vermaning van den Allerhoogste veracht; And the waters covered their enemies: there was not one of them left.
12 Zo was door rampspoed de moed hun ontzonken, En reddeloos stortten ze neer. Then believed they his words; they sang his praise.
13 Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten: They soon forgat his works; they waited not for his counsel:
14 Hij haalde ze uit het duister en donker, En verbrak hun boeien. But lusted exceedingly in the wilderness, and tempted God in the desert.
15 Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen: And he gave them their request; but sent leanness into their soul.
16 Want metalen poorten heeft Hij verbrijzeld, Ijzeren grendels in stukken geslagen! They envied Moses also in the camp, and Aaron the saint of the Lord.
17 Anderen werden ziek door hun zondige wandel, Hadden smarten te lijden om hun schuld; The earth opened and swallowed up Dathan, and covered the company of Abiram.
18 Alle voedsel begon hun te walgen, En ze stonden al dicht bij de poorten des doods. And a fire was kindled in their company; the flame burned up the wicked.
19 Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten. They made a calf in Horeb, and worshipped the molten image.
20 Hij sprak: en ze werden genezen, En Hij ontrukte hen weer aan het graf. Thus they changed their glory into the similitude of an ox that eateth grass.
21 Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen: They forgat God their saviour, which had done great things in Egypt;
22 Laat ze dankoffers brengen, En jubelend zijn werken vermelden! Wondrous works in the land of Ham, and terrible things by the Red sea.
23 Anderen staken op schepen in zee, Om handel te drijven op de onmetelijke wateren. Therefore he said that he would destroy them, had not Moses his chosen stood before him in the breach, to turn away his wrath, lest he should destroy them.
24 Ook zij hebben Jahweh’s werken aanschouwd, In de kolken zijn wonderen. Yea, they despised the pleasant land, they believed not his word:
25 Hij sprak: en er stak een stormwind op, Die zwiepte de golven omhoog; But murmured in their tents, and hearkened not unto the voice of the Lord.
26 Ze vlogen op naar de hemel, ploften neer in de diepten, En vergingen van angst; Therefore he lifted up his hand against them, to overthrow them in the wilderness:
27 Ze rolden en tuimelden, als waren ze dronken, En al hun zeemanschap was tevergeefs. To overthrow their seed also among the nations, and to scatter them in the lands.
28 Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten: They joined themselves also unto Baal–peor, and ate the sacrifices of the dead.
29 Hij bedaarde de storm tot een bries, En de golven legden zich neer; Thus they provoked him to anger with their inventions: and the plague brake in upon them.
30 Wat waren ze blij, toen het kalm was geworden, En Hij hen naar de verbeide haven geleidde! Then stood up Phinehas, and executed judgment: and so the plague was stayed.
31 Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen: And that was counted unto him for righteousness unto all generations for evermore.
32 Hem in de volksgemeente roemen, Hem in de raad der oudsten prijzen! They angered him also at the waters of strife, so that it went ill with Moses for their sakes:
33 Rivieren maakt Hij tot steppe, Waterbronnen tot dorstige grond; Because they provoked his spirit, so that he spake unadvisedly with his lips.
34 Vruchtbaar land tot zilte bodem, Om de boosheid van zijn bewoners. They did not destroy the nations, concerning whom the Lord commanded them:
35 Maar van de steppe maakt Hij een vijver, Waterbronnen van het dorre land; But were mingled among the heathen, and learned their works.
36 Daar zet Hij de hongerigen neer, Om er zich een woonplaats te stichten. And they served their idols: which were a snare unto them.
37 Ze bezaaien hun akkers, beplanten hun gaarden, En oogsten hun vruchten. Yea, they sacrificed their sons and their daughters unto devils,
38 Hij zegent hen: ze worden zeer talrijk, En Hij vermeerdert hun vee. And shed innocent blood, even the blood of their sons and of their daughters, whom they sacrificed unto the idols of Canaan: and the land was polluted with blood.
39 En nemen ze af in getal, en gaan ze ten onder Door verdrukking, ellende en jammer: Thus were they defiled with their own works, and went a whoring with their own inventions.
40 Dan geeft Hij de tyrannen prijs aan de schande, En laat ze door de wildernis dolen. Therefore was the wrath of the Lord kindled against his people, insomuch that he abhorred his own inheritance.
41 Maar den arme heft Hij uit de ellende weer op, En maakt zijn geslacht weer talrijk als kudden: And he gave them into the hand of the heathen; and they that hated them ruled over them.
42 De vromen zien het, en juichen; Maar wat boos is, zwijgt stil. Their enemies also oppressed them, and they were brought into subjection under their hand.
43 Wie wijs is, neemt het ter harte, En beseft de goedheid van Jahweh! Many times did he deliver them; but they provoked him with their counsel, and were brought low for their iniquity.
44 — Nevertheless he regarded their affliction, when he heard their cry:
45 — And he remembered for them his covenant, and repented according to the multitude of his mercies.
46 — He made them also to be pitied of all those that carried them captives.
47 — Save us, O Lord our God, and gather us from among the heathen, to give thanks unto thy holy name, and to triumph in thy praise.
48 — Blessed be the Lord God of Israel from everlasting to everlasting: and let all the people say, Amen. Praise ye the Lord.

Petrus Canisius Translation — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL