로그인

시편 104편 Petrus Canisius Translation

Petrus Canisius Translation · 네덜란드어 · 시편 (Psalms) · 45절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Petrus Canisius TranslationKing James Version
1 Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend; Bless the Lord, O my soul. O Lord my God, thou art very great; thou art clothed with honour and majesty.
2 Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen! Who coverest thyself with light as with a garment: who stretchest out the heavens like a curtain:
3 Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders! Who layeth the beams of his chambers in the waters: who maketh the clouds his chariot: who walketh upon the wings of the wind:
4 Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken; Who maketh his angels spirits; his ministers a flaming fire:
5 Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten: Who laid the foundations of the earth, that it should not be removed for ever.
6 Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend! Thou coveredst it with the deep as with a garment: the waters stood above the mountains.
7 Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten! At thy rebuke they fled; at the voice of thy thunder they hasted away.
8 Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten: They go up by the mountains; they go down by the valleys unto the place which thou hast founded for them.
9 Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen. Thou hast set a bound that they may not pass over; that they turn not again to cover the earth.
10 En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond: He sendeth the springs into the valleys, which run among the hills.
11 Hij zeide: "Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel." They give drink to every beast of the field: the wild asses quench their thirst.
12 Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd. By them shall the fowls of the heaven have their habitation, which sing among the branches.
13 En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere, He watereth the hills from his chambers: the earth is satisfied with the fruit of thy works.
14 Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil: He causeth the grass to grow for the cattle, and herb for the service of man: that he may bring forth food out of the earth;
15 "Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!" And wine that maketh glad the heart of man, and oil to make his face to shine, and bread which strengtheneth man’s heart.
16 En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen, The trees of the Lord are full of sap; the cedars of Lebanon, which he hath planted;
17 Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf; Where the birds make their nests: as for the stork, the fir trees are her house.
18 Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd. The high hills are a refuge for the wild goats; and the rocks for the conies.
19 Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld, He appointed the moon for seasons: the sun knoweth his going down.
20 Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los; Thou makest darkness, and it is night: wherein all the beasts of the forest do creep forth.
21 Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit. The young lions roar after their prey, and seek their meat from God.
22 En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten, The sun ariseth, they gather themselves together, and lay them down in their dens.
23 Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham. Man goeth forth unto his work and to his labour until the evening.
24 Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers. O Lord, how manifold are thy works! in wisdom hast thou made them all: the earth is full of thy riches.
25 Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden, So is this great and wide sea, wherein are things creeping innumerable, both small and great beasts.
26 Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen; There go the ships: there is that leviathan, whom thou hast made to play therein.
27 En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham. These wait all upon thee; that thou mayest give them their meat in due season.
28 Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel. That thou givest them they gather: thou openest thine hand, they are filled with good.
29 Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen. Thou hidest thy face, they are troubled: thou takest away their breath, they die, and return to their dust.
30 Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning. Thou sendest forth thy spirit, they are created: and thou renewest the face of the earth.
31 Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied. The glory of the Lord shall endure for ever: the Lord shall rejoice in his works.
32 Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land. He looketh on the earth, and it trembleth: he toucheth the hills, and they smoke.
33 Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond. I will sing unto the Lord as long as I live: I will sing praise to my God while I have my being.
34 Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers; My meditation of him shall be sweet: I will be glad in the Lord.
35 Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker. Let the sinners be consumed out of the earth, and let the wicked be no more. Bless thou the Lord, O my soul. Praise ye the Lord.
36 Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht. —
37 Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter. —
38 Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen. —
39 En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten. —
40 Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel; —
41 Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom: —
42 Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan! —
43 Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich. —
44 Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken: —
45 Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden! —

Petrus Canisius Translation — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL