로그인

마태복음 22장 Updated Gdańsk Bible

Updated Gdańsk Bible · 폴란드어 · 마태복음 (Matthew) · 46절

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
  1. 1 A Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy:
  2. 2 Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi.
  3. 3 I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale oni nie chcieli przyjść.
  4. 4 Ponownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele.
  5. 5 Lecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa;
  6. 6 A inni schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili.
  7. 7 Gdy król to usłyszał, rozgniewał się, a posławszy swoje wojska, wytracił tych morderców i spalił ich miasto.
  8. 8 Potem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.
  9. 9 Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie.
  10. 10 Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.
  11. 11 A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny.
  12. 12 I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił.
  13. 13 Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
  14. 14 Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.
  15. 15 Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by go usidlić w mowie.
  16. 16 I posłali do niego swoich uczniów wraz z herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, i nie zważasz na nikogo. Nie oglądasz się bowiem na osobę ludzką.
  17. 17 Powiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie?
  18. 18 Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy?
  19. 19 Pokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz.
  20. 20 A on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis?
  21. 21 Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.
  22. 22 A gdy to usłyszeli, zdziwili się, zostawili go i odeszli.
  23. 23 Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:
  24. 24 Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu.
  25. 25 Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu.
  26. 26 Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego.
  27. 27 A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta.
  28. 28 Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę.
  29. 29 A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga.
  30. 30 Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie.
  31. 31 A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga:
  32. 32 Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych.
  33. 33 A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką.
  34. 34 Lecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zeszli się razem.
  35. 35 I jeden z nich, znawca prawa, wystawiając go na próbę, spytał:
  36. 36 Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?
  37. 37 A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.
  38. 38 To jest pierwsze i największe przykazanie.
  39. 39 A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.
  40. 40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.
  41. 41 A gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus ich zapytał:
  42. 42 Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli mu: Dawida.
  43. 43 I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc:
  44. 44 Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?
  45. 45 Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem?
  46. 46 I nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa. Od tego też dnia nikt nie śmiał go więcej pytać.

Updated Gdańsk Bible — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 비상업 배포 허용 (Copyrighted; Free non-commercial distribution) · 출처 ↗