마태복음 22장 Updated Gdańsk Bible
Updated Gdańsk Bible · 폴란드어 · 마태복음 (Matthew) · 46절 · 대역: King James Version
| 절 | Updated Gdańsk Bible | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | A Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy: | And Jesus answered and spake unto them again by parables, and said, |
| 2 | Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi. | The kingdom of heaven is like unto a certain king, which made a marriage for his son, |
| 3 | I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale oni nie chcieli przyjść. | And sent forth his servants to call them that were bidden to the wedding: and they would not come. |
| 4 | Ponownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele. | Again, he sent forth other servants, saying, Tell them which are bidden, Behold, I have prepared my dinner: my oxen and my fatlings are killed, and all things are ready: come unto the marriage. |
| 5 | Lecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa; | But they made light of it, and went their ways, one to his farm, another to his merchandise: |
| 6 | A inni schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili. | And the remnant took his servants, and entreated them spitefully, and slew them. |
| 7 | Gdy król to usłyszał, rozgniewał się, a posławszy swoje wojska, wytracił tych morderców i spalił ich miasto. | But when the king heard thereof, he was wroth: and he sent forth his armies, and destroyed those murderers, and burned up their city. |
| 8 | Potem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni. | Then saith he to his servants, The wedding is ready, but they which were bidden were not worthy. |
| 9 | Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie. | Go ye therefore into the highways, and as many as ye shall find, bid to the marriage. |
| 10 | Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi. | So those servants went out into the highways, and gathered together all as many as they found, both bad and good: and the wedding was furnished with guests. |
| 11 | A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny. | And when the king came in to see the guests, he saw there a man which had not on a wedding garment: |
| 12 | I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił. | And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless. |
| 13 | Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. | Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. |
| 14 | Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych. | For many are called, but few are chosen. |
| 15 | Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by go usidlić w mowie. | Then went the Pharisees, and took counsel how they might entangle him in his talk. |
| 16 | I posłali do niego swoich uczniów wraz z herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, i nie zważasz na nikogo. Nie oglądasz się bowiem na osobę ludzką. | And they sent out unto him their disciples with the Herodians, saying, Master, we know that thou art true, and teachest the way of God in truth, neither carest thou for any man: for thou regardest not the person of men. |
| 17 | Powiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie? | Tell us therefore, What thinkest thou? Is it lawful to give tribute unto Cesar, or not? |
| 18 | Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy? | But Jesus perceived their wickedness, and said, Why tempt ye me, ye hypocrites? |
| 19 | Pokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz. | Shew me the tribute money. And they brought unto him a penny. |
| 20 | A on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis? | And he saith unto them, Whose is this image and superscription? |
| 21 | Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga. | They say unto him, Cesar’s. Then saith he unto them, Render therefore unto Cesar the things which are Cesar’s; and unto God the things that are God’s. |
| 22 | A gdy to usłyszeli, zdziwili się, zostawili go i odeszli. | When they had heard these words, they marvelled, and left him, and went their way. |
| 23 | Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go: | The same day came to him the Sadducees, which say that there is no resurrection, and asked him, |
| 24 | Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu. | Saying, Master, Moses said, If a man die, having no children, his brother shall marry his wife, and raise up seed unto his brother. |
| 25 | Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu. | Now there were with us seven brethren: and the first, when he had married a wife, deceased, and, having no issue, left his wife unto his brother: |
| 26 | Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego. | Likewise the second also, and the third, unto the seventh. |
| 27 | A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta. | And last of all the woman died also. |
| 28 | Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę. | Therefore in the resurrection whose wife shall she be of the seven? for they all had her. |
| 29 | A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga. | Jesus answered and said unto them, Ye do err, not knowing the scriptures, nor the power of God. |
| 30 | Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie. | For in the resurrection they neither marry, nor are given in marriage, but are as the angels of God in heaven. |
| 31 | A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga: | But as touching the resurrection of the dead, have ye not read that which was spoken unto you by God, saying, |
| 32 | Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. | I am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob? God is not the God of the dead, but of the living. |
| 33 | A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką. | And when the multitude heard this, they were astonished at his doctrine. |
| 34 | Lecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zeszli się razem. | But when the Pharisees had heard that he had put the Sadducees to silence, they were gathered together. |
| 35 | I jeden z nich, znawca prawa, wystawiając go na próbę, spytał: | Then one of them, which was a lawyer, asked him a question, tempting him, and saying, |
| 36 | Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe? | Master, which is the great commandment in the law? |
| 37 | A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem. | Jesus said unto him, Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind. |
| 38 | To jest pierwsze i największe przykazanie. | This is the first and great commandment. |
| 39 | A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie. | And the second is like unto it, Thou shalt love thy neighbour as thyself. |
| 40 | Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy. | On these two commandments hang all the law and the prophets. |
| 41 | A gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus ich zapytał: | While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, |
| 42 | Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli mu: Dawida. | Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. |
| 43 | I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc: | He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, |
| 44 | Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy? | The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? |
| 45 | Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem? | If David then call him Lord, how is he his son? |
| 46 | I nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa. Od tego też dnia nikt nie śmiał go więcej pytać. | And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. |
Updated Gdańsk Bible — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 비상업 배포 허용 (Copyrighted; Free non-commercial distribution) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL