로그인

누가복음 24장 Updated Gdańsk Bible

Updated Gdańsk Bible · 폴란드어 · 누가복음 (Luke) · 53절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Updated Gdańsk BibleKing James Version
1 Pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały, a z nimi i inne kobiety; Now upon the first day of the week, very early in the morning, they came unto the sepulchre, bringing the spices which they had prepared, and certain others with them.
2 I zastały kamień odwalony od grobowca. And they found the stone rolled away from the sepulchre.
3 A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa. And they entered in, and found not the body of the Lord Jesus.
4 A gdy zakłopotały się z tego powodu, nagle dwaj mężowie stanęli przy nich w lśniących szatach. And it came to pass, as they were much perplexed thereabout, behold, two men stood by them in shining garments:
5 I przestraszone, schyliły twarze ku ziemi, a oni powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? And as they were afraid, and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead?
6 Nie ma go tu, ale powstał z martwych. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, gdy był jeszcze w Galilei: He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee,
7 Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać. Saying, The Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.
8 I przypomniały sobie jego słowa. And they remembered his words,
9 A wróciwszy od grobu, oznajmiły to wszystko jedenastu i wszystkim pozostałym. And returned from the sepulchre, and told all these things unto the eleven, and to all the rest.
10 A były to: Maria Magdalena i Joanna, Maria, matka Jakuba, i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom. It was Mary Magdalene, and Joanna, and Mary the mother of James, and other women that were with them, which told these things unto the apostles.
11 Lecz ich słowa wydały im się niczym baśnie i nie uwierzyli im. And their words seemed to them as idle tales, and they believed them not.
12 Wtedy Piotr wstał i pobiegł do grobu. A gdy się nachylił, zobaczył płótna leżące osobno i odszedł, dziwiąc się temu, co się stało. Then arose Peter, and ran unto the sepulchre; and stooping down, he beheld the linen clothes laid by themselves, and departed, wondering in himself at that which was come to pass.
13 A tego samego dnia dwaj z nich szli do wioski zwanej Emmaus, która była oddalona o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs.
14 I rozmawiali ze sobą o tym wszystkim, co się stało. And they talked together of all these things which had happened.
15 A gdy tak rozmawiali i wspólnie się zastanawiali, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them.
16 Lecz ich oczy były zakryte, żeby go nie poznali. But their eyes were holden that they should not know him.
17 I zapytał ich: Cóż to za rozmowy prowadzicie między sobą w drodze? Dlaczego jesteście smutni? And he said unto them, What manner of communications are these that ye have one to another, as ye walk, and are sad?
18 A jeden z nich, któremu było na imię Kleofas, odpowiedział mu: Czy jesteś tylko przychodniem w Jerozolimie i nie wiesz, co się tam w tych dniach stało? And the one of them, whose name was Cleopas, answering said unto him, Art thou only a stranger in Jerusalem, and hast not known the things which are come to pass there in these days?
19 I zapytał ich: O czym? A oni mu odpowiedzieli: O Jezusie z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i całym ludem; And he said unto them, What things? And they said unto him, Concerning Jesus of Nazareth, which was a prophet mighty in deed and word before God and all the people:
20 Jak naczelni kapłani i nasi przywódcy wydali go na śmierć i ukrzyżowali. And how the chief priests and our rulers delivered him to be condemned to death, and have crucified him.
21 A my spodziewaliśmy się, że on odkupi Izraela. Lecz po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak to się stało. But we trusted that it had been he which should have redeemed Israel: and beside all this, to day is the third day since these things were done.
22 Nadto niektóre z naszych kobiet zdumiały nas: były wcześnie rano przy grobie; Yea, and certain women also of our company made us astonished, which were early at the sepulchre;
23 A nie znalazłszy jego ciała, przyszły, mówiąc, że miały widzenie aniołów, którzy powiedzieli, iż on żyje. And when they found not his body, they came, saying, that they had also seen a vision of angels, which said that he was alive.
24 Wówczas niektórzy z naszych poszli do grobu i zastali wszystko tak, jak mówiły kobiety, ale jego nie widzieli. And certain of them which were with us went to the sepulchre, and found it even so as the women had said: but him they saw not.
25 Wtedy on powiedział do nich: O głupi i serca nieskorego do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken:
26 Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć i wejść do swojej chwały? Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory?
27 I zaczynając od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im, co było o nim napisane we wszystkich Pismach. And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself.
28 I zbliżyli się do wsi, do której szli, a on zachowywał się tak, jakby miał iść dalej. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further.
29 Lecz oni go przymusili, mówiąc: Zostań z nami, bo zbliża się wieczór i dzień się już kończy. Wszedł więc, aby z nimi zostać. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them.
30 A gdy siedział z nimi za stołem, wziął chleb, pobłogosławił i łamiąc, podawał im. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them.
31 Wtedy otworzyły się im oczy i poznali go, lecz on zniknął im z oczu. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight.
32 I mówili między sobą: Czy nasze serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i otwierał nam Pisma? And they said one to another, Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way, and while he opened to us the scriptures?
33 A wstawszy o tej godzinie, wrócili do Jerozolimy i zastali zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli. And they rose up the same hour, and returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and them that were with them,
34 Ci mówili: Pan naprawdę zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. Saying, The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon.
35 Oni zaś opowiedzieli, co się stało w drodze i jak go poznali przy łamaniu chleba. And they told what things were done in the way, and how he was known of them in breaking of bread.
36 A gdy to mówili, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam. And as they thus spake, Jesus himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace be unto you.
37 A oni się zlękli i przestraszeni myśleli, że widzą ducha. But they were terrified and affrighted, and supposed that they had seen a spirit.
38 I zapytał ich: Czemu się boicie i czemu myśli budzą się w waszych sercach? And he said unto them, Why are ye troubled? and why do thoughts arise in your hearts?
39 Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam. Behold my hands and my feet, that it is I myself: handle me, and see; for a spirit hath not flesh and bones, as ye see me have.
40 Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi. And when he had thus spoken, he shewed them his hands and his feet.
41 Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia? And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat?
42 I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu. And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb.
43 A on wziął i jadł przy nich. And he took it, and did eat before them.
44 Potem powiedział do nich: To są słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się wypełnić wszystko, co jest o mnie napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me.
45 Wtedy otworzył ich umysły, żeby rozumieli Pisma. Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures,
46 I powiedział im: Tak jest napisane i tak Chrystus musiał cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać; And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day:
47 I w jego imieniu ma być głoszona pokuta i przebaczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. And that repentance and remission of sins should be preached in his name among all nations, beginning at Jerusalem.
48 A wy jesteście tego świadkami. And ye are witnesses of these things.
49 A oto ja ześlę na was obietnicę mego Ojca, a wy zostańcie w mieście Jerozolimie, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka. And, behold, I send the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high.
50 I wyprowadził ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce, błogosławił ich. And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them.
51 A gdy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony w górę do nieba. And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven.
52 A oni oddali mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością. And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy:
53 I byli zawsze w świątyni, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen. And were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.

Updated Gdańsk Bible — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 비상업 배포 허용 (Copyrighted; Free non-commercial distribution) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL