로그인

누가복음 24장 Polish Biblia Gdanska (1881)

Polish Biblia Gdanska (1881) · 폴란드어 · 누가복음 (Luke) · 53절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Polish Biblia Gdanska (1881)King James Version
1 A pierwszego dnia po sabacie bardzo rano przyszły do grobu, niosąc rzeczy wonne, które były nagotowały i niektóre inne z niemi; Now upon the first day of the week, very early in the morning, they came unto the sepulchre, bringing the spices which they had prepared, and certain others with them.
2 I znalazły kamień odwalony od grobu. And they found the stone rolled away from the sepulchre.
3 A wszedłszy w grób, nie znalazły ciała Pana Jezusowego. And they entered in, and found not the body of the Lord Jesus.
4 I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych. And it came to pass, as they were much perplexed thereabout, behold, two men stood by them in shining garments:
5 A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi? And as they were afraid, and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead?
6 Nie maszci go tu, ale wstał: wspomnijcie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilei, He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee,
7 Mówiąc: Iż Syn człowieczy musi być wydany w ręce ludzi grzesznych, i być ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać. Saying, The Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.
8 I wspomniały na słowa jego. And they remembered his words,
9 A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim. And returned from the sepulchre, and told all these things unto the eleven, and to all the rest.
10 A była Maryja Magdalena i Joanna, i Maryja, matka Jakóbowa, i inne z niemi, które to powiadały Apostołom. It was Mary Magdalene, and Joanna, and Mary the mother of James, and other women that were with them, which told these things unto the apostles.
11 Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im. And their words seemed to them as idle tales, and they believed them not.
12 Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało. Then arose Peter, and ran unto the sepulchre; and stooping down, he beheld the linen clothes laid by themselves, and departed, wondering in himself at that which was come to pass.
13 A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus. And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs.
14 A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało. And they talked together of all these things which had happened.
15 I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi. And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them.
16 Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali. But their eyes were holden that they should not know him.
17 I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni? And he said unto them, What manner of communications are these that ye have one to another, as ye walk, and are sad?
18 A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało? And the one of them, whose name was Cleopas, answering said unto him, Art thou only a stranger in Jerusalem, and hast not known the things which are come to pass there in these days?
19 I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem; And he said unto them, What things? And they said unto him, Concerning Jesus of Nazareth, which was a prophet mighty in deed and word before God and all the people:
20 A jako go wydali przedniejsi kapłani i przełożeni nasi, aby był skazany na śmierć; i ukrzyżowali go. And how the chief priests and our rulers delivered him to be condemned to death, and have crucified him.
21 A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało. But we trusted that it had been he which should have redeemed Israel: and beside all this, to day is the third day since these things were done.
22 Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu; Yea, and certain women also of our company made us astonished, which were early at the sepulchre;
23 A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje. And when they found not his body, they came, saying, that they had also seen a vision of angels, which said that he was alive.
24 I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli. And certain of them which were with us went to the sepulchre, and found it even so as the women had said: but him they saw not.
25 Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy! Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken:
26 Azaż nie musiał Chrystus tego cierpieć i wnijść do chwały swojej? Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory?
27 A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były. And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself.
28 I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further.
29 Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them.
30 I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them.
31 I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight.
32 I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał? And they said one to another, Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way, and while he opened to us the scriptures?
33 A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli, And they rose up the same hour, and returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and them that were with them,
34 Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi. Saying, The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon.
35 A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba. And they told what things were done in the way, and how he was known of them in breaking of bread.
36 A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam! And as they thus spake, Jesus himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace be unto you.
37 A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli. But they were terrified and affrighted, and supposed that they had seen a spirit.
38 I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych? And he said unto them, Why are ye troubled? and why do thoughts arise in your hearts?
39 Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam. Behold my hands and my feet, that it is I myself: handle me, and see; for a spirit hath not flesh and bones, as ye see me have.
40 A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi. And when he had thus spoken, he shewed them his hands and his feet.
41 Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść? And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat?
42 A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu. And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb.
43 A on wziąwszy, jadł przed nimi. And he took it, and did eat before them.
44 I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie. And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me.
45 Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma. Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures,
46 I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać; And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day:
47 I aby była kazana w imieniu jego pokuta i odpuszczenie grzechów między wszystkimi narody, począwszy od Jeruzalemu. And that repentance and remission of sins should be preached in his name among all nations, beginning at Jerusalem.
48 A wy jesteście świadkami tego. And ye are witnesses of these things.
49 A oto ja poślę na was obietnicę Ojca mego, a wy zostańcie w mieście Jeruzalemie, dokąd nie będziecie przyobleczeni mocą z wysokości. And, behold, I send the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high.
50 I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im. And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them.
51 I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba. And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven.
52 A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką. And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy:
53 I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen. And were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.

Polish Biblia Gdanska (1881) — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL