욥기 32장 Greek Modern
Greek Modern · 현대 그리스어 · 욥기 (Job) · 22절 · 대역: King James Version
| 절 | Greek Modern | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | Έπαυσαν δε και οι τρεις ούτοι άνθρωποι αποκρινόμενοι προς τον Ιώβ, διότι ήτο δίκαιος εις τους οφθαλμούς αυτού. | So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes. |
| 2 | Τότε εξήφθη ο θυμός του Ελιού, υιού του Βαραχιήλ του Βουζίτου, εκ της συγγενείας του Αράμ· κατά του Ιώβ εξήφθη ο θυμός αυτού, διότι εδικαίονεν εαυτόν μάλλον παρά τον Θεόν. | Then was kindled the wrath of Elihu the son of Barachel the Buzite, of the kindred of Ram: against Job was his wrath kindled, because he justified himself rather than God. |
| 3 | Και κατά των τριών αυτού φίλων εξήφθη ο θυμός αυτού, διότι δεν εύρηκαν απόκρισιν και κατεδίκασαν τον Ιώβ. | Also against his three friends was his wrath kindled, because they had found no answer, and yet had condemned Job. |
| 4 | Ο δε Ελιού περιέμενε να λαλήση προς τον Ιώβ, διότι εκείνοι ήσαν γεροντότεροι αυτού. | Now Elihu had waited till Job had spoken, because they were elder than he. |
| 5 | Ότε δε ο Ελιού είδεν, ότι δεν ήτο απόκρισις εν τω στόματι των τριών ανδρών, εξήφθη ο θυμός αυτού. | When Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, then his wrath was kindled. |
| 6 | και απεκρίθη ο Ελιού ο υιός του Βαραχιήλ του Βουζίτου και είπεν· Εγώ είμαι νέος την ηλικίαν, και σεις γέροντες· διά τούτο εφοβήθην και συνεστάλην να σας φανερώσω την γνώμην μου. | And Elihu the son of Barachel the Buzite answered and said, I am young, and ye are very old; wherefore I was afraid, and durst not shew you mine opinion. |
| 7 | Εγώ είπα, Αι ημέραι ας λαλήσωσι και το πλήθος των ετών ας διδάξη, σοφίαν. | I said, Days should speak, and multitude of years should teach wisdom. |
| 8 | Βεβαίως είναι πνεύμα εν τω ανθρώπω η έμπνευσις όμως του Παντοδυνάμου συνετίζει αυτόν. | But there is a spirit in man: and the inspiration of the Almighty giveth them understanding. |
| 9 | Οι μεγαλήτεροι δεν είναι πάντοτε σοφοί· ούτε οι γέροντες νοούσι κρίσιν. | Great men are not always wise: neither do the aged understand judgment. |
| 10 | Διά τούτο είπα, Ακούσατέ μου· θέλω φανερώσει και εγώ την γνώμην μου. | Therefore I said, Hearken to me; I also will shew mine opinion. |
| 11 | Ιδού, επρόσμενα τους λόγους σας· ηκροάσθην τα επιχειρήματά σας, εωσού εξετάσητε τους λόγους. | Behold, I waited for your words; I gave ear to your reasons, whilst ye searched out what to say. |
| 12 | Και σας παρετήρουν, και ιδού, ουδείς εξ υμών ηδυνήθη να καταπείση τον Ιώβ, αποκρινόμενος εις τους λόγους αυτού· | Yea, I attended unto you, and, behold, there was none of you that convinced Job, or that answered his words: |
| 13 | διά να μη είπητε, Ημείς ευρήκαμεν σοφίαν. Ο Θεός θέλει καταβάλει αυτόν, ουχί άνθρωπος. | Lest ye should say, We have found out wisdom: God thrusteth him down, not man. |
| 14 | Εκείνος δε δεν διηύθυνε λόγους προς εμέ· και δεν θέλω αποκριθή προς αυτόν κατά τας ομιλίας σας. | Now he hath not directed his words against me: neither will I answer him with your speeches. |
| 15 | Εκείνοι ετρόμαξαν, δεν απεκρίθησαν πλέον· έχασαν τους λόγους αυτών. | They were amazed, they answered no more: they left off speaking. |
| 16 | Και περιέμενον, επειδή δεν ελάλουν· αλλ' ίσταντο· δεν απεκρίνοντο πλέον. | When I had waited, (for they spake not, but stood still, and answered no more;) |
| 17 | Ας αποκριθώ και εγώ το μέρος μου· ας φανερώσω και εγώ την γνώμην μου. | I said, I will answer also my part, I also will shew mine opinion. |
| 18 | Διότι είμαι πλήρης λόγων· το πνεύμα εντός μου με αναγκάζει. | For I am full of matter, the spirit within me constraineth me. |
| 19 | Ιδού, η κοιλία μου είναι ως οίνος όστις δεν ηνοίχθη· είναι ετοίμη να σπάση, ως ασκοί γλεύκους. | Behold, my belly is as wine which hath no vent; it is ready to burst like new bottles. |
| 20 | Θέλω λαλήσει διά να αναπνεύσω· θέλω ανοίξει τα χείλη μου και αποκριθή. | I will speak, that I may be refreshed: I will open my lips and answer. |
| 21 | Μη γένοιτο να γείνω προσωπολήπτης, μηδέ να κολακεύσω άνθρωπον. | Let me not, I pray you, accept any man’s person, neither let me give flattering titles unto man. |
| 22 | Διότι δεν εξεύρω να κολακεύω· ο Ποιητής μου ήθελε με αναρπάσει ευθύς. | For I know not to give flattering titles; in so doing my maker would soon take me away. |
Greek Modern — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL