시편 74편 Greek Modern
Greek Modern · 현대 그리스어 · 시편 (Psalms) · 23절 · 대역: King James Version
| 절 | Greek Modern | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | «Μασχίλ του Ασάφ.» Διά τι, Θεέ, απέρριψας ημάς διαπαντός; διά τι καπνίζει η οργή σου εναντίον των προβάτων της βοσκής σου; | O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture? |
| 2 | Μνήσθητι της συναγωγής σου, την οποίαν απέκτησας απ' αρχής· την ράβδον της κληρονομίας σου, την οποίαν ελύτρωσας· τούτο το όρος Σιών, εν ω κατώκησας. | Remember thy congregation, which thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, which thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt. |
| 3 | Κίνησον τα βήματά σου προς τας παντοτεινάς ερημώσεις, προς παν κακόν, το οποίον έπραξεν ο εχθρός εν τω αγιαστηρίω. | Lift up thy feet unto the perpetual desolations; even all that the enemy hath done wickedly in the sanctuary. |
| 4 | Οι εχθροί σου βρυχώνται εν τω μέσω των συναγωγών σου· έθεσαν σημαίας τας σημαίας αυτών. | Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns for signs. |
| 5 | Γνωστόν έγεινεν· ως εάν τις σηκόνων πέλεκυν καταφέρη επί πυκνά δένδρα, | A man was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees. |
| 6 | ούτω τώρα αυτοί συνέτριψαν διά μιας με πελέκεις και σφυρία, τα πελεκητά έργα αυτού. | But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers. |
| 7 | Κατέκαυσαν εν πυρί το αγιαστήριόν σου έως εδάφους· εβεβήλωσαν το κατοικητήριον του ονόματός σου. | They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled by casting down the dwelling place of thy name to the ground. |
| 8 | Είπον εν τη καρδία αυτών, Ας εξολοθρεύσωμεν αυτούς ομού· κατέκαυσαν πάσας τας συναγωγάς του Θεού εν τη γη. | They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land. |
| 9 | Τα σημεία ημών δεν βλέπομεν· δεν υπάρχει πλέον προφήτης ουδέ γνωρίζων μεταξύ ημών το έως πότε. | We see not our signs: there is no more any prophet: neither is there among us any that knoweth how long. |
| 10 | Έως πότε, Θεέ, θέλει ονειδίζει ο εναντίος; θέλει βλασφημεί ο εχθρός το όνομά σου διαπαντός; | O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever? |
| 11 | Διά τι αποστρέφεις την χείρα σου, και την δεξιάν σου; έκβαλε αυτήν εκ μέσου του κόλπου σου και αφάνισον αυτούς. | Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck it out of thy bosom. |
| 12 | Αλλ' ο Θεός είναι εξ αρχής Βασιλεύς μου, εργαζόμενος σωτηρίαν εν μέσω της γης. | For God is my King of old, working salvation in the midst of the earth. |
| 13 | Συ διεχώρισας διά της δυνάμεώς σου την θάλασσαν· συ συνέτριψας τας κεφαλάς των δρακόντων εν τοις ύδασι. | Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters. |
| 14 | Συ συνέτριψας τας κεφαλάς τον Λευϊάθαν· έδωκας αυτόν βρώσιν εις τον λαόν, τον κατοικούντα εν ερήμοις. | Thou brakest the heads of leviathan in pieces, and gavest him to be meat to the people inhabiting the wilderness. |
| 15 | Συ ήνοιξας πηγάς και χειμάρρους· εξήρανας ποταμούς δυνατούς. | Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers. |
| 16 | Σού είναι η ημέρα και σου η νύξ· συ ητοίμασας το φως και τον ήλιον. | The day is thine, the night also is thine: thou hast prepared the light and the sun. |
| 17 | Συ έθεσας πάντα τα όρια της γής· συ έκαμες το θέρος και τον χειμώνα. | Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter. |
| 18 | Μνήσθητι τούτου, ότι ο εχθρός ωνείδισε τον Κύριον· και λαός άφρων εβλασφήμησε το όνομά σου. | Remember this, that the enemy hath reproached, O Lord, and that the foolish people have blasphemed thy name. |
| 19 | Μη παραδώσης εις τα θηρία την ψυχήν της τρυγόνος σου· την σύναξιν των πενήτων σου μη λησμονήσης διαπαντός. | O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever. |
| 20 | Επίβλεψον επί την διαθήκην σου· διότι επλήσθησαν οι σκοτεινοί της γης τόποι από οίκων καταδυναστείας. | Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty. |
| 21 | Ας μη στραφή ο ταλαίπωρος εις τα οπίσω κατησχυμμένος· ο πτωχός και ο πένης ας επαινώσι το όνομά σου. | O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name. |
| 22 | Ανάστα, Θεέ· δίκασον την δίκην σου· μνήσθητι του ονειδισμού, τον οποίον εις σε κάμνει ο άφρων όλην την ημέραν. | Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily. |
| 23 | Μη λησμονήσης την φωνήν των εχθρών σου· ο θόρυβος των επανισταμένων κατά σου αυξάνει διαπαντός. | Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually. |
Greek Modern — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL