누가복음 20장 Greek Modern
Greek Modern · 현대 그리스어 · 누가복음 (Luke) · 47절 · 대역: King James Version
| 절 | Greek Modern | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | Και εν μιά των ημερών εκείνων, ενώ αυτός εδίδασκε τον λαόν εν τω ιερώ, και ευηγγελίζετο, ήλθον εξαίφνης οι αρχιερείς και οι γραμματείς μετά των πρεσβυτέρων | And it came to pass, that on one of those days, as he taught the people in the temple, and preached the gospel, the chief priests and the scribes came upon him with the elders, |
| 2 | και είπον προς αυτόν, λέγοντες· Ειπέ προς ημάς εν ποία εξουσία πράττεις ταύτα, ή τις είναι όστις σοι έδωκε την εξουσίαν ταύτην; | And spake unto him, saying, Tell us, by what authority doest thou these things? or who is he that gave thee this authority? |
| 3 | Αποκριθείς δε είπε προς αυτούς· Θέλω σας ερωτήσει και εγώ ένα λόγον, και είπατέ μοι· | And he answered and said unto them, I will also ask you one thing; and answer me: |
| 4 | το βάπτισμα του Ιωάννου εξ ουρανού ήτο ή εξ ανθρώπων; | The baptism of John, was it from heaven, or of men? |
| 5 | Οι δε εσυλλογίσθησαν καθ' εαυτούς λέγοντες, ότι Εάν είπωμεν, Εξ ουρανού, θέλει ειπεί, Διά τι λοιπόν δεν επιστεύσατε εις αυτόν; | And they reasoned with themselves, saying, If we shall say, From heaven; he will say, Why then believed ye him not? |
| 6 | Εάν δε είπωμεν, Εξ ανθρώπων, πας ο λαός θέλει μας λιθοβολήσει· επειδή είναι πεπεισμένοι ότι ο Ιωάννης είναι προφήτης. | But and if we say, Of men; all the people will stone us: for they be persuaded that John was a prophet. |
| 7 | Και απεκρίθησαν ότι δεν εξεύρουσι πόθεν ήτο. | And they answered, that they could not tell whence it was. |
| 8 | Και ο Ιησούς είπε προς αυτούς· Ουδέ εγώ σας λέγω εν ποία εξουσία πράττω ταύτα. | And Jesus said unto them, Neither tell I you by what authority I do these things. |
| 9 | Ήρχισε δε να λέγη προς τον λαόν την παραβολήν ταύτην· Άνθρωπος τις εφύτευσεν αμπελώνα, και εμίσθωσεν αυτόν εις γεωργούς, και απεδήμησε πολύν καιρόν. | Then began he to speak to the people this parable; A certain man planted a vineyard, and let it forth to husbandmen, and went into a far country for a long time. |
| 10 | Και εν τω καιρώ των καρπών απέστειλε προς τους γεωργούς δούλον διά να δώσωσιν εις αυτόν από του καρπού του αμπελώνος· οι γεωργοί όμως δείραντες αυτόν εξαπέστειλαν κενόν· | And at the season he sent a servant to the husbandmen, that they should give him of the fruit of the vineyard: but the husbandmen beat him, and sent him away empty. |
| 11 | Και πάλιν έπεμψεν άλλον δούλον. Πλην αυτοί δείραντες και εκείνον και ατιμάσαντες εξαπέστειλαν κενόν. | And again he sent another servant: and they beat him also, and entreated him shamefully, and sent him away empty. |
| 12 | Και πάλιν έπεμψε τρίτον. Αλλ' εκείνοι και τούτον πληγώσαντες απεδίωξαν. | And again he sent a third: and they wounded him also, and cast him out. |
| 13 | Είπε δε ο κύριος του αμπελώνος· Τι να κάμω; ας πέμψω τον υιόν μου τον αγαπητόν· ίσως ιδόντες τούτον θέλουσιν εντραπεί. | Then said the lord of the vineyard, What shall I do? I will send my beloved son: it may be they will reverence him when they see him. |
| 14 | Πλην ιδόντες αυτόν οι γεωργοί, διελογίζοντο καθ' εαυτούς λέγοντες· Ούτος είναι ο κληρονόμος· έλθετε ας φονεύσωμεν αυτόν, διά να γείνη ημών η κληρονομία. | But when the husbandmen saw him, they reasoned among themselves, saying, This is the heir: come, let us kill him, that the inheritance may be ours. |
| 15 | Και εκβαλόντες αυτόν έξω του αμπελώνος, εφόνευσαν· Τι λοιπόν θέλει κάμει εις αυτούς ο κύριος του αμπελώνος; | So they cast him out of the vineyard, and killed him. What therefore shall the lord of the vineyard do unto them? |
| 16 | Θέλει ελθεί και απολέσει τους γεωργούς τούτους, και θέλει δώσει τον αμπελώνα εις άλλους. Ακούσαντες δε είπον· Μη γένοιτο. | He shall come and destroy these husbandmen, and shall give the vineyard to others. And when they heard it, they said, God forbid. |
| 17 | Ο δε εμβλέψας εις αυτούς είπε· Τι λοιπόν είναι τούτο το γεγραμμένον, Ο λίθος, τον οποίον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος έγεινε κεφαλή γωνίας; | And he beheld them, and said, What is this then that is written, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner? |
| 18 | Πας όστις πέση επί τον λίθον εκείνον θέλει συντριφθή· εις όντινα δε επιπέση, θέλει κατασυντρίψει αυτόν. | Whosoever shall fall upon that stone shall be broken; but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. |
| 19 | Και εζήτησαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς να βάλωσιν επ' αυτόν τας χείρας εν αυτή τη ώρα, πλην εφοβήθησαν τον λαόν· διότι ηνόησαν ότι προς αυτούς είπε την παραβολήν ταύτην. | And the chief priests and the scribes the same hour sought to lay hands on him; and they feared the people: for they perceived that he had spoken this parable against them. |
| 20 | Και παραφυλάξαντες απέστειλαν ενεδρευτάς, υποκρινομένους ότι είναι δίκαιοι, επί σκοπώ να πιάσωσιν αυτόν από λόγου, διά να παραδώσωσιν αυτόν εις την αρχήν και εις την εξουσίαν του ηγεμόνος. | And they watched him, and sent forth spies, which should feign themselves just men, that they might take hold of his words, that so they might deliver him unto the power and authority of the governor. |
| 21 | Και ηρώτησαν αυτόν λέγοντες· Διδάσκαλε, εξεύρομεν ότι ορθώς ομιλείς και διδάσκεις και δεν βλέπεις εις πρόσωπον, αλλ' επ' αληθείας την οδόν του Θεού διδάσκεις· | And they asked him, saying, Master, we know that thou sayest and teachest rightly, neither acceptest thou the person of any, but teachest the way of God truly: |
| 22 | είναι συγκεχωρημένον εις ημάς να δώσωμεν φόρον εις τον Καίσαρα ή ουχί; | Is it lawful for us to give tribute unto Cesar, or no? |
| 23 | Εννοήσας δε την πανουργίαν αυτών, είπε προς αυτούς· Τι με πειράζετε; | But he perceived their craftiness, and said unto them, Why tempt ye me? |
| 24 | δείξατέ μοι δηνάριον· τίνος εικόνα έχει και επιγραφήν; Και αποκριθέντες είπον· Του Καίσαρος. | Shew me a penny. Whose image and superscription hath it? They answered and said, Cesar’s. |
| 25 | Ο δε είπε προς αυτούς· Απόδοτε λοιπόν τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα και τα του Θεού εις τον Θεόν. | And he said unto them, Render therefore unto Cesar the things which be Cesar’s, and unto God the things which be God’s. |
| 26 | Και δεν ηδυνήθησαν να πιάσωσιν αυτόν από λόγου έμπροσθεν του λαού, και θαυμάσαντες διά την απόκρισιν αυτού εσιώπησαν. | And they could not take hold of his words before the people: and they marvelled at his answer, and held their peace. |
| 27 | Προσελθόντες δε τινές των Σαδδουκαίων, οίτινες αρνούνται ότι είναι ανάστασις, ηρώτησαν αυτόν, | Then came to him certain of the Sadducees, which deny that there is any resurrection; and they asked him, |
| 28 | λέγοντες· Διδάσκαλε, ο Μωϋσής μας έγραψεν· Εάν τινός ο αδελφός αποθάνη έχων γυναίκα, και ούτος αποθάνη άτεκνος, να λάβη ο αδελφός αυτού την γυναίκα και να εξαναστήση σπέρμα εις τον αδελφόν αυτού. | Saying, Master, Moses wrote unto us, If any man’s brother die, having a wife, and he die without children, that his brother should take his wife, and raise up seed unto his brother. |
| 29 | Ήσαν λοιπόν επτά αδελφοί· και ο πρώτος λαβών γυναίκα, απέθανεν άτεκνος· | There were therefore seven brethren: and the first took a wife, and died without children. |
| 30 | και έλαβεν ο δεύτερος την γυναίκα, και ούτος απέθανεν άτεκνος· | And the second took her to wife, and he died childless. |
| 31 | και ο τρίτος έλαβεν αυτήν· ωσαύτως δε και οι επτά· και δεν αφήκαν τέκνα, και απέθανον. | And the third took her; and in like manner the seven also: and they left no children, and died. |
| 32 | Ύστερον δε πάντων απέθανε και η γυνή. | Last of all the woman died also. |
| 33 | Εν τη αναστάσει λοιπόν τίνος αυτών γίνεται γυνή; διότι και οι επτά έλαβον αυτήν γυναίκα. | Therefore in the resurrection whose wife of them is she? for seven had her to wife. |
| 34 | Και ο Ιησούς αποκριθείς είπε προς αυτούς· οι υιοί του αιώνος τούτου νυμφεύουσι και νυμφεύονται· | And Jesus answering said unto them, The children of this world marry, and are given in marriage: |
| 35 | οι δε καταξιωθέντες να απολαύσωσιν εκείνον τον αιώνα και την εκ νεκρών ανάστασιν ούτε νυμφεύουσιν ούτε νυμφεύονται· | But they which shall be accounted worthy to obtain that world, and the resurrection from the dead, neither marry, nor are given in marriage: |
| 36 | διότι ούτε να αποθάνωσι πλέον δύνανται· επειδή είναι ισάγγελοι και είναι υιοί του Θεού, όντες υιοί της αναστάσεως. | Neither can they die any more: for they are equal unto the angels; and are the children of God, being the children of the resurrection. |
| 37 | Ότι δε εγείρονται οι νεκροί, και ο Μωϋσής εφανέρωσεν επί της βάτου, ότε λέγει Κύριον τον Θεόν του Αβραάμ και τον Θεόν του Ισαάκ και τον Θεόν του Ιακώβ. | Now that the dead are raised, even Moses shewed at the bush, when he calleth the Lord the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob. |
| 38 | Ο δε Θεός δεν είναι νεκρών, αλλά ζώντων· διότι πάντες ζώσι εν αυτώ. | For he is not a God of the dead, but of the living: for all live unto him. |
| 39 | Αποκριθέντες δε τινές των γραμματέων είπον· Διδάσκαλε, καλώς είπας. | Then certain of the scribes answering said, Master, thou hast well said. |
| 40 | Και δεν ετόλμων πλέον να ερωτώσιν αυτόν ουδέν. | And after that they durst not ask him any question at all. |
| 41 | Είπε δε προς αυτούς· Πως λέγουσι τον Χριστόν ότι είναι υιός του Δαβίδ; | And he said unto them, How say they that Christ is David’s son? |
| 42 | Και αυτός ο Δαβίδ λέγει εν τη βίβλω των ψαλμών· Είπεν ο Κύριος προς τον Κύριόν μου, κάθου εκ δεξιών μου, | And David himself saith in the book of Psalms, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, |
| 43 | εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. | Till I make thine enemies thy footstool. |
| 44 | Ο Δαβίδ λοιπόν ονομάζει αυτόν Κύριον· και πως είναι υιός αυτού; | David therefore calleth him Lord, how is he then his son? |
| 45 | Και ενώ ήκουε πας ο λαός, είπε προς τους μαθητάς αυτού· | Then in the audience of all the people he said unto his disciples, |
| 46 | Προσέχετε από των γραμματέων, οίτινες θέλουσι να περιπατώσιν εστολισμένοι και αγαπώσιν ασπασμούς εν ταις αγοραίς και πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαίς και τους πρώτους τόπους εν τοις δείπνοις, | Beware of the scribes, which desire to walk in long robes, and love greetings in the markets, and the highest seats in the synagogues, and the chief rooms at feasts; |
| 47 | οίτινες κατατρώγουσι τας οικίας των χηρών, και τούτο επί προφάσει ότι κάμνουσι μακράς προσευχάς· ούτοι θέλουσι λάβει μεγαλητέραν καταδίκην. | Which devour widows’ houses, and for a shew make long prayers: the same shall receive greater damnation. |
Greek Modern — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL