누가복음 19장 Greek Modern
Greek Modern · 현대 그리스어 · 누가복음 (Luke) · 48절 · 대역: King James Version
| 절 | Greek Modern | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | Και εισελθών διήρχετο την Ιεριχώ· | And Jesus entered and passed through Jericho. |
| 2 | και ιδού, άνθρωπος ονομαζόμενος Ζακχαίος, όστις ήτο αρχιτελώνης, και ούτος ήτο πλούσιος, | And, behold, there was a man named Zaccheus, which was the chief among the publicans, and he was rich. |
| 3 | και εζήτει να ίδη τον Ιησούν τις είναι, και δεν ηδύνατο διά τον όχλον, διότι ήτο μικρός το ανάστημα. | And he sought to see Jesus who he was; and could not for the press, because he was little of stature. |
| 4 | και δραμών εμπρός ανέβη επί συκομορέαν διά να ίδη αυτόν· επειδή δι' εκείνης της οδού έμελλε να περάση. | And he ran before, and climbed up into a sycomore tree to see him: for he was to pass that way. |
| 5 | Και ως ήλθεν εις τον τόπον ο Ιησούς, αναβλέψας είδεν αυτόν και είπε προς αυτόν· Ζακχαίε, κατάβα ταχέως· διότι σήμερον πρέπει να μείνω εν τω οίκω σου. | And when Jesus came to the place, he looked up, and saw him, and said unto him, Zaccheus, make haste, and come down; for to day I must abide at thy house. |
| 6 | Και κατέβη ταχέως και υπεδέχθη αυτόν μετά χαράς. | And he made haste, and came down, and received him joyfully. |
| 7 | Και ιδόντες άπαντες εγόγγυζον, λέγοντες ότι εις αμαρτωλόν άνθρωπον εισήλθε να καταλύση. | And when they saw it, they all murmured, saying, That he was gone to be guest with a man that is a sinner. |
| 8 | Σταθείς δε ο Ζακχαίος, είπε προς τον Κύριον· Ιδού, τα ημίση των υπαρχόντων μου, Κύριε, δίδω εις τους πτωχούς, και εάν εσυκοφάντησά τινά εις τι, αποδίδω τετραπλούν. | And Zaccheus stood, and said unto the Lord; Behold, Lord, the half of my goods I give to the poor; and if I have taken any thing from any man by false accusation, I restore him fourfold. |
| 9 | Είπε δε προς αυτόν ο Ιησούς ότι, Σήμερον έγεινε σωτηρία εις τον οίκον τούτον, καθότι και αυτός υιός του Αβραάμ είναι. | And Jesus said unto him, This day is salvation come to this house, forsomuch as he also is a son of Abraham. |
| 10 | Διότι ο Υιός του ανθρώπου ήλθε να ζητήση και να σώση το απολωλός. | For the Son of man is come to seek and to save that which was lost. |
| 11 | Και ενώ αυτοί ήκουον ταύτα, προσθέσας είπε παραβολήν, διότι ήτο πλησίον της Ιερουσαλήμ και αυτοί ενόμιζον ότι η βασιλεία του Θεού έμελλεν ευθύς να φανή· | And as they heard these things, he added and spake a parable, because he was nigh to Jerusalem, and because they thought that the kingdom of God should immediately appear. |
| 12 | είπε λοιπόν· Άνθρωπος τις ευγενής υπήγεν εις χώραν μακράν διά να λάβη εις εαυτόν βασιλείαν και να υποστρέψη. | He said therefore, A certain nobleman went into a far country to receive for himself a kingdom, and to return. |
| 13 | Και καλέσας δέκα δούλους εαυτού, έδωκεν εις αυτούς δέκα μνας και είπε προς αυτούς· Πραγματευθήτε εωσού έλθω. | And he called his ten servants, and delivered them ten pounds, and said unto them, Occupy till I come. |
| 14 | Οι συμπολίται αυτού όμως εμίσουν αυτόν και απέστειλαν κατόπιν αυτού πρέσβεις, λέγοντες· Δεν θέλομεν τούτον να βασιλεύση εφ' ημάς. | But his citizens hated him, and sent a message after him, saying, We will not have this man to reign over us. |
| 15 | Και αφού υπέστρεψε λαβών την βασιλείαν, είπε να προσκληθώσι προς αυτόν οι δούλοι εκείνοι, εις τους οποίους έδωκε το αργύριον, διά να μάθη τι εκέρδησεν έκαστος. | And it came to pass, that when he was returned, having received the kingdom, then he commanded these servants to be called unto him, to whom he had given the money, that he might know how much every man had gained by trading. |
| 16 | Και ήλθεν ο πρώτος, λέγων· Κύριε, η μνα σου εκέρδησε δέκα μνας. | Then came the first, saying, Lord, thy pound hath gained ten pounds. |
| 17 | Και είπε προς αυτόν· Εύγε, αγαθέ δούλε· επειδή εις το ελάχιστον εφάνης πιστός, έχε εξουσίαν επάνω δέκα πόλεων. | And he said unto him, Well, thou good servant: because thou hast been faithful in a very little, have thou authority over ten cities. |
| 18 | Και ήλθεν ο δεύτερος, λέγων· Κύριε, η μνα σου έκαμε πέντε μνας. | And the second came, saying, Lord, thy pound hath gained five pounds. |
| 19 | Είπε δε και προς τούτον· Και συ γενού εξουσιαστής επάνω πέντε πόλεων. | And he said likewise to him, Be thou also over five cities. |
| 20 | Ήλθε και άλλος, λέγων· Κύριε, ιδού η μνα σου, την οποίαν είχον πεφυλαγμένην εν μανδηλίω. | And another came, saying, Lord, behold, here is thy pound, which I have kept laid up in a napkin: |
| 21 | Διότι σε εφοβούμην, επειδή είσαι άνθρωπος αυστηρός· λαμβάνεις ό,τι δεν κατέβαλες, και θερίζεις ό,τι δεν έσπειρας. | For I feared thee, because thou art an austere man: thou takest up that thou layedst not down, and reapest that thou didst not sow. |
| 22 | Και λέγει προς αυτόν· Εκ του στόματός σου θέλω σε κρίνει, πονηρέ δούλε· ήξευρες ότι εγώ είμαι άνθρωπος αυστηρός, λαμβάνων ό,τι δεν κατέβαλον, και θερίζων ό,τι δεν έσπειρα· | And he saith unto him, Out of thine own mouth will I judge thee, thou wicked servant. Thou knewest that I was an austere man, taking up that I laid not down, and reaping that I did not sow: |
| 23 | διά τι λοιπόν δεν έδωκας το αργύριόν μου εις την τράπεζαν, ώστε εγώ ελθών ήθελον συνάξει αυτό μετά του τόκου; | Wherefore then gavest not thou my money into the bank, that at my coming I might have required mine own with usury? |
| 24 | Και είπε προς τους παρεστώτας· Αφαιρέσατε απ' αυτού την μναν και δότε εις τον έχοντα τας δέκα μνας. | And he said unto them that stood by, Take from him the pound, and give it to him that hath ten pounds. |
| 25 | Και είπον προς αυτόν· Κύριε, έχει δέκα μνας. | (And they said unto him, Lord, he hath ten pounds.) |
| 26 | Διότι σας λέγω ότι εις πάντα τον έχοντα θέλει δοθή, από δε του μη έχοντος και ό,τι έχει θέλει αφαιρεθή απ' αυτού. | For I say unto you, That unto every one which hath shall be given; and from him that hath not, even that he hath shall be taken away from him. |
| 27 | Πλην τους εχθρούς μου εκείνους, οίτινες δεν με ηθέλησαν να βασιλεύσω επ' αυτούς, φέρετε εδώ και κατασφάξατε έμπροσθέν μου. | But those mine enemies, which would not that I should reign over them, bring hither, and slay them before me. |
| 28 | Και ειπών ταύτα, προεχώρει αναβαίνων εις Ιεροσόλυμα. | And when he had thus spoken, he went before, ascending up to Jerusalem. |
| 29 | Και ως επλησίασεν εις Βηθφαγή και Βηθανίαν, προς το όρος το καλούμενον Ελαιών, απέστειλε δύο των μαθητών αυτού, | And it came to pass, when he was come nigh to Bethphage and Bethany, at the mount called the mount of Olives, he sent two of his disciples, |
| 30 | ειπών· Υπάγετε εις την κατέναντι κώμην, εις την οποίαν εμβαίνοντες θέλετε ευρεί πωλάριον δεδεμένον, επί του οποίου ουδείς άνθρωπος εκάθησέ ποτε· λύσατε αυτό και φέρετε. | Saying, Go ye into the village over against you; in the which at your entering ye shall find a colt tied, whereon yet never man sat: loose him, and bring him hither. |
| 31 | Και εάν τις σας ερωτήση, Διά τι λύετε αυτό ούτω θέλετε ειπεί προς αυτόν, Ότι ο Κύριος έχει χρείαν αυτού. | And if any man ask you, Why do ye loose him? thus shall ye say unto him, Because the Lord hath need of him. |
| 32 | Υπήγαν δε οι απεσταλμένοι και εύρον καθώς είπε προς αυτούς· | And they that were sent went their way, and found even as he had said unto them. |
| 33 | και ενώ έλυον το πωλάριον, είπον προς αυτούς οι κύριοι αυτού· Διά τι λύετε το πωλάριον; | And as they were loosing the colt, the owners thereof said unto them, Why loose ye the colt? |
| 34 | Οι δε είπον· Ο Κύριος έχει χρείαν αυτού, | And they said, The Lord hath need of him. |
| 35 | και έφεραν αυτό προς τον Ιησούν· και ρίψαντες επί το πωλάριον τα ιμάτια αυτών, επεκάθισαν τον Ιησούν. | And they brought him to Jesus: and they cast their garments upon the colt, and they set Jesus thereon. |
| 36 | Ενώ δε επορεύετο, υπέστρωνον τα ιμάτια αυτών εις την οδόν. | And as he went, they spread their clothes in the way. |
| 37 | Και ότε επλησίαζεν ήδη εις την κατάβασιν του όρους των Ελαιών, ήρχισαν άπαν το πλήθος των μαθητών χαίροντες να υμνώσι τον Θεόν μεγαλοφώνως διά πάντα τα θαύματα, τα οποία είδον, | And when he was come nigh, even now at the descent of the mount of Olives, the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen; |
| 38 | λέγοντες· Ευλογημένος ο ερχόμενος Βασιλεύς εν ονόματι του Κυρίου· ειρήνη εν ουρανώ, και δόξα εν υψίστοις. | Saying, Blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest. |
| 39 | Και τινές των Φαρισαίων από του όχλου είπον προς αυτόν· Διδάσκαλε, επίπληξον τους μαθητάς σου. | And some of the Pharisees from among the multitude said unto him, Master, rebuke thy disciples. |
| 40 | Και αποκριθείς είπε προς αυτούς· Σας λέγω ότι εάν ούτοι σιωπήσωσιν, οι λίθοι θέλουσι φωνάξει. | And he answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out. |
| 41 | Και ότε επλησίασεν, ιδών την πόλιν έκλαυσεν επ' αυτήν, | And when he was come near, he beheld the city, and wept over it, |
| 42 | λέγων, Είθε να εγνώριζες και συ, τουλάχιστον εν τη ημέρα σου ταύτη, τα προς ειρήνην σου αποβλέποντα· αλλά τώρα εκρύφθησαν από των οφθαλμών σου· | Saying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes. |
| 43 | διότι θέλουσιν ελθεί ημέραι επί σε και οι εχθροί σου θέλουσι κάμει χαράκωμα περί σε, και θέλουσι σε περικυκλώσει και θέλουσι σε στενοχωρήσει πανταχόθεν, | For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, |
| 44 | και θέλουσι κατεδαφίσει σε και τα τέκνα σου εν σοι, και δεν θέλουσιν αφήσει εν σοι λίθον επί λίθον, διότι δεν εγνώρισας τον καιρόν της επισκέψεώς σου. | And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation. |
| 45 | Και εισελθών εις το ιερόν, ήρχισε να εκβάλλη τους πωλούντας εν αυτώ και αγοράζοντας, | And he went into the temple, and began to cast out them that sold therein, and them that bought; |
| 46 | λέγων προς αυτούς· Είναι γεγραμμένον, Ο οίκός μου είναι οίκος προσευχής· σεις δε εκάμετε αυτόν σπήλαιον ληστών. | Saying unto them, It is written, My house is the house of prayer: but ye have made it a den of thieves. |
| 47 | Και εδίδασκε καθ' ημέραν εν τω ιερώ οι δε αρχιερείς και οι γραμματείς και οι πρώτοι του λαού εζήτουν να απολέσωσιν αυτόν. | And he taught daily in the temple. But the chief priests and the scribes and the chief of the people sought to destroy him, |
| 48 | Και δεν εύρισκον το τι να πράξωσι· διότι πας ο λαός ήτο προσηλωμένος εις το να ακούη αυτόν. | And could not find what they might do: for all the people were very attentive to hear him. |
Greek Modern — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL