시편 77편 1757 Church Slavonic Elizabeth Bible
1757 Church Slavonic Elizabeth Bible · 교회 슬라브어 · 시편 (Psalms) · 72절 · 대역: King James Version
| 절 | 1757 Church Slavonic Elizabeth Bible | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | Внемлите, людие мои, закону моему, приклоните ухо ваше во глаголы уст моих. | I cried unto God with my voice, even unto God with my voice; and he gave ear unto me. |
| 2 | Отверзу в притчах уста моя, провещаю ганания исперва. | In the day of my trouble I sought the Lord: my sore ran in the night, and ceased not: my soul refused to be comforted. |
| 3 | Елика слышахом и познахом я, и отцы наши поведаша нам: | I remembered God, and was troubled: I complained, and my spirit was overwhelmed. Selah. |
| 4 | не утаишася от чад их в род ин, возвещающе хвалы Господни, и силы Его и чудеса Его, яже сотвори. | Thou holdest mine eyes waking: I am so troubled that I cannot speak. |
| 5 | И воздвиже свидение во Иакове, и закон положи во Израили, елика заповеда отцем нашым сказати я сыновом своим, | I have considered the days of old, the years of ancient times. |
| 6 | яко да познает род ин, сынове родящиися, и востанут и поведят я сыновом своим: | I call to remembrance my song in the night: I commune with mine own heart: and my spirit made diligent search. |
| 7 | да положат на Бога упование свое, и не забудут дел Божиих, и заповеди Его взыщут: | Will the Lord cast off for ever? and will he be favourable no more? |
| 8 | да не будут якоже отцы их, род строптив и преогорчеваяй, род иже не исправи сердца своего и не увери с Богом духа своего. | Is his mercy clean gone for ever? doth his promise fail for evermore? |
| 9 | Сынове Ефремли наляцающе и стреляюще луки возвратишася в день брани: | Hath God forgotten to be gracious? hath he in anger shut up his tender mercies? Selah. |
| 10 | не сохраниша завета Божия, и в законе Его не восхотеша ходити. | And I said, This is my infirmity: but I will remember the years of the right hand of the most High. |
| 11 | И забыша благодеяния Его и чудеса Его, яже показа им | I will remember the works of the Lord: surely I will remember thy wonders of old. |
| 12 | пред отцы их, яже сотвори чудеса в земли Египетстей, на поли Танеосе: | I will meditate also of all thy work, and talk of thy doings. |
| 13 | разверзе море и проведе их: представи воды яко мех, | Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God? |
| 14 | и настави я облаком во дни и всю нощь просвещением огня. | Thou art the God that doest wonders: thou hast declared thy strength among the people. |
| 15 | Разверзе камень в пустыни и напои я яко в бездне мнозе: | Thou hast with thine arm redeemed thy people, the sons of Jacob and Joseph. Selah. |
| 16 | и изведе воду из камене и низведе яко реки воды. | The waters saw thee, O God, the waters saw thee; they were afraid: the depths also were troubled. |
| 17 | И приложиша еще согрешати Ему, преогорчиша Вышняго в безводней: | The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad. |
| 18 | и искусиша Бога в сердцах своих, воспросити брашна душам своим. | The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook. |
| 19 | И клеветаша на Бога и реша: еда возможет Бог уготовати трапезу в пустыни? | Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known. |
| 20 | Понеже порази камень, и потекоша воды, и потоцы наводнишася: еда и хлеб может дати? Или уготовати трапезу людем Своим? | Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron. |
| 21 | Сего ради слыша Господь и презре, и огнь возгореся во Иакове, и гнев взыде на Израиля: | — |
| 22 | яко не вероваша Богови, ниже уповаша на спасение Его. | — |
| 23 | И заповеда облаком свыше, и двери небесе отверзе: | — |
| 24 | и одожди им манну ясти, и хлеб небесный даде им. | — |
| 25 | Хлеб ангельский яде человек: брашно посла им до сытости. | — |
| 26 | Воздвиже юг с небесе, и наведе силою Своею лива: | — |
| 27 | и одожди на ня яко прах плоти, и яко песок морский птицы пернаты. | — |
| 28 | И нападоша посреде стана их, окрест жилищ их. | — |
| 29 | И ядоша и насытишася зело, и желание их принесе им. | — |
| 30 | Не лишишася от желания своего: еще брашну сущу во устех их, | — |
| 31 | и гнев Божий взыде на ня, и уби множайшая их, и избранным Израилевым запят. | — |
| 32 | Во всех сих согрешиша еще и не вероваша чудесем Его: | — |
| 33 | и изчезоша в суете дние их, и лета их со тщанием. | — |
| 34 | Егда убиваше я, тогда взыскаху Его и обращахуся и утреневаху к Богу: | — |
| 35 | и помянуша, яко Бог помощник им есть, и Бог Вышний Избавитель им есть: | — |
| 36 | и возлюбиша Его усты своими, и языком своим солгаша Ему: | — |
| 37 | сердце же их не бе право с Ним, ниже уверишася в завете Его. | — |
| 38 | Той же есть щедр, и очистит грехи их, и не растлит: и умножит отвратити ярость Свою, и не разжжет всего гнева Своего. | — |
| 39 | И помяну, яко плоть суть, дух ходяй и не обращаяйся: | — |
| 40 | колькраты преогорчиша Его в пустыни, прогневаша Его в земли безводней? | — |
| 41 | И обратишася, и искусиша Бога, и Святаго Израилева раздражиша: | — |
| 42 | и не помянуша руки Его в день, в оньже избави я из руки оскорбляющаго: | — |
| 43 | якоже положи во Египте знамения Своя, и чудеса Своя на поли Танеосе: | — |
| 44 | и преложи в кровь реки их и источники их, яко да не пиют. | — |
| 45 | Посла на ня песия мухи, и поядоша я, и жабы, и растли я: | — |
| 46 | и даде рже плоды их, и труды их пругом. | — |
| 47 | Уби градом винограды их и черничие их сланою: | — |
| 48 | и предаде граду скоты их, и имение их огню. | — |
| 49 | Посла на ня гнев ярости Своея, ярость и гнев и скорбь, послание аггелы лютыми. | — |
| 50 | Путесотвори стезю гневу Своему, и не пощаде от смерти душ их, и скоты их в смерти заключи: | — |
| 51 | и порази всякое первородное в земли Египетстей, начаток всякаго труда их в селениих Хамовых. | — |
| 52 | И воздвиже яко овцы люди Своя, и возведе я яко стадо в пустыни: | — |
| 53 | и настави я на упование, и не убояшася: и враги их покры море. | — |
| 54 | И введе я в гору святыни Своея, гору сию, юже стяжа десница Его. | — |
| 55 | И изгна от лица их языки, и по жребию даде им (землю) ужем жребодаяния, и всели в селениих их колена Израилева. | — |
| 56 | И искусиша и преогорчиша Бога Вышняго, и свидений Его не сохраниша: | — |
| 57 | и отвратишася и отвергошася, якоже и отцы их: превратишася в лук развращен: | — |
| 58 | и прогневаша Его в холмех своих, и во истуканных своих раздражиша Его. | — |
| 59 | Слыша Бог и презре, и уничижи зело Израиля: | — |
| 60 | и отрину скинию Силомскую, селение еже вселися в человецех: | — |
| 61 | и предаде в плен крепость их, и доброту их в руки врагов: | — |
| 62 | и затвори во оружии люди Своя и достояние Свое презре. | — |
| 63 | Юношы их пояде огнь, и девы их не осетованы быша: | — |
| 64 | священницы их мечем падоша, и вдовицы их не оплаканы будут. | — |
| 65 | И воста яко спя Господь, яко силен и шумен от вина: | — |
| 66 | и порази враги своя вспять, поношение вечное даде им: | — |
| 67 | и отрину селение Иосифово, и колено Ефремово не избра: | — |
| 68 | и избра колено Иудово, гору Сионю, юже возлюби: | — |
| 69 | и созда яко единорога святилище Свое: на земли основа и в век. | — |
| 70 | И избра Давида раба Своего, и восприят его от стад овчих: | — |
| 71 | от доилиц поят его, пасти Иакова раба Своего, и Израиля достояние Свое. | — |
| 72 | И упасе я в незлобии сердца своего, и в разумех руку своею наставил я есть. | — |
- 📚 1757 Church Slavonic Elizabeth Bible 책 목록
- 개역개정판 (1998)로
- 개역한글판 (1961)로
- 표준새번역 (1993)로
- King James Version로
- 🌐 다른 언어·판
1757 Church Slavonic Elizabeth Bible — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL