로그인

시편 77편 1757 Church Slavonic Elizabeth Bible

1757 Church Slavonic Elizabeth Bible · 교회 슬라브어 · 시편 (Psalms) · 72절 · 대역: King James Version

절1757 Church Slavonic Elizabeth BibleKing James Version
1 Внемлите, людие мои, закону моему, приклоните ухо ваше во глаголы уст моих. I cried unto God with my voice, even unto God with my voice; and he gave ear unto me.
2 Отверзу в притчах уста моя, провещаю ганания исперва. In the day of my trouble I sought the Lord: my sore ran in the night, and ceased not: my soul refused to be comforted.
3 Елика слышахом и познахом я, и отцы наши поведаша нам: I remembered God, and was troubled: I complained, and my spirit was overwhelmed. Selah.
4 не утаишася от чад их в род ин, возвещающе хвалы Господни, и силы Его и чудеса Его, яже сотвори. Thou holdest mine eyes waking: I am so troubled that I cannot speak.
5 И воздвиже свидение во Иакове, и закон положи во Израили, елика заповеда отцем нашым сказати я сыновом своим, I have considered the days of old, the years of ancient times.
6 яко да познает род ин, сынове родящиися, и востанут и поведят я сыновом своим: I call to remembrance my song in the night: I commune with mine own heart: and my spirit made diligent search.
7 да положат на Бога упование свое, и не забудут дел Божиих, и заповеди Его взыщут: Will the Lord cast off for ever? and will he be favourable no more?
8 да не будут якоже отцы их, род строптив и преогорчеваяй, род иже не исправи сердца своего и не увери с Богом духа своего. Is his mercy clean gone for ever? doth his promise fail for evermore?
9 Сынове Ефремли наляцающе и стреляюще луки возвратишася в день брани: Hath God forgotten to be gracious? hath he in anger shut up his tender mercies? Selah.
10 не сохраниша завета Божия, и в законе Его не восхотеша ходити. And I said, This is my infirmity: but I will remember the years of the right hand of the most High.
11 И забыша благодеяния Его и чудеса Его, яже показа им I will remember the works of the Lord: surely I will remember thy wonders of old.
12 пред отцы их, яже сотвори чудеса в земли Египетстей, на поли Танеосе: I will meditate also of all thy work, and talk of thy doings.
13 разверзе море и проведе их: представи воды яко мех, Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God?
14 и настави я облаком во дни и всю нощь просвещением огня. Thou art the God that doest wonders: thou hast declared thy strength among the people.
15 Разверзе камень в пустыни и напои я яко в бездне мнозе: Thou hast with thine arm redeemed thy people, the sons of Jacob and Joseph. Selah.
16 и изведе воду из камене и низведе яко реки воды. The waters saw thee, O God, the waters saw thee; they were afraid: the depths also were troubled.
17 И приложиша еще согрешати Ему, преогорчиша Вышняго в безводней: The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad.
18 и искусиша Бога в сердцах своих, воспросити брашна душам своим. The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook.
19 И клеветаша на Бога и реша: еда возможет Бог уготовати трапезу в пустыни? Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known.
20 Понеже порази камень, и потекоша воды, и потоцы наводнишася: еда и хлеб может дати? Или уготовати трапезу людем Своим? Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron.
21 Сего ради слыша Господь и презре, и огнь возгореся во Иакове, и гнев взыде на Израиля: —
22 яко не вероваша Богови, ниже уповаша на спасение Его. —
23 И заповеда облаком свыше, и двери небесе отверзе: —
24 и одожди им манну ясти, и хлеб небесный даде им. —
25 Хлеб ангельский яде человек: брашно посла им до сытости. —
26 Воздвиже юг с небесе, и наведе силою Своею лива: —
27 и одожди на ня яко прах плоти, и яко песок морский птицы пернаты. —
28 И нападоша посреде стана их, окрест жилищ их. —
29 И ядоша и насытишася зело, и желание их принесе им. —
30 Не лишишася от желания своего: еще брашну сущу во устех их, —
31 и гнев Божий взыде на ня, и уби множайшая их, и избранным Израилевым запят. —
32 Во всех сих согрешиша еще и не вероваша чудесем Его: —
33 и изчезоша в суете дние их, и лета их со тщанием. —
34 Егда убиваше я, тогда взыскаху Его и обращахуся и утреневаху к Богу: —
35 и помянуша, яко Бог помощник им есть, и Бог Вышний Избавитель им есть: —
36 и возлюбиша Его усты своими, и языком своим солгаша Ему: —
37 сердце же их не бе право с Ним, ниже уверишася в завете Его. —
38 Той же есть щедр, и очистит грехи их, и не растлит: и умножит отвратити ярость Свою, и не разжжет всего гнева Своего. —
39 И помяну, яко плоть суть, дух ходяй и не обращаяйся: —
40 колькраты преогорчиша Его в пустыни, прогневаша Его в земли безводней? —
41 И обратишася, и искусиша Бога, и Святаго Израилева раздражиша: —
42 и не помянуша руки Его в день, в оньже избави я из руки оскорбляющаго: —
43 якоже положи во Египте знамения Своя, и чудеса Своя на поли Танеосе: —
44 и преложи в кровь реки их и источники их, яко да не пиют. —
45 Посла на ня песия мухи, и поядоша я, и жабы, и растли я: —
46 и даде рже плоды их, и труды их пругом. —
47 Уби градом винограды их и черничие их сланою: —
48 и предаде граду скоты их, и имение их огню. —
49 Посла на ня гнев ярости Своея, ярость и гнев и скорбь, послание аггелы лютыми. —
50 Путесотвори стезю гневу Своему, и не пощаде от смерти душ их, и скоты их в смерти заключи: —
51 и порази всякое первородное в земли Египетстей, начаток всякаго труда их в селениих Хамовых. —
52 И воздвиже яко овцы люди Своя, и возведе я яко стадо в пустыни: —
53 и настави я на упование, и не убояшася: и враги их покры море. —
54 И введе я в гору святыни Своея, гору сию, юже стяжа десница Его. —
55 И изгна от лица их языки, и по жребию даде им (землю) ужем жребодаяния, и всели в селениих их колена Израилева. —
56 И искусиша и преогорчиша Бога Вышняго, и свидений Его не сохраниша: —
57 и отвратишася и отвергошася, якоже и отцы их: превратишася в лук развращен: —
58 и прогневаша Его в холмех своих, и во истуканных своих раздражиша Его. —
59 Слыша Бог и презре, и уничижи зело Израиля: —
60 и отрину скинию Силомскую, селение еже вселися в человецех: —
61 и предаде в плен крепость их, и доброту их в руки врагов: —
62 и затвори во оружии люди Своя и достояние Свое презре. —
63 Юношы их пояде огнь, и девы их не осетованы быша: —
64 священницы их мечем падоша, и вдовицы их не оплаканы будут. —
65 И воста яко спя Господь, яко силен и шумен от вина: —
66 и порази враги своя вспять, поношение вечное даде им: —
67 и отрину селение Иосифово, и колено Ефремово не избра: —
68 и избра колено Иудово, гору Сионю, юже возлюби: —
69 и созда яко единорога святилище Свое: на земли основа и в век. —
70 И избра Давида раба Своего, и восприят его от стад овчих: —
71 от доилиц поят его, пасти Иакова раба Своего, и Израиля достояние Свое. —
72 И упасе я в незлобии сердца своего, и в разумех руку своею наставил я есть. —

1757 Church Slavonic Elizabeth Bible — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL