로그인

시편 103편 1757 Church Slavonic Elizabeth Bible

1757 Church Slavonic Elizabeth Bible · 교회 슬라브어 · 시편 (Psalms) · 35절 · 대역: King James Version

절1757 Church Slavonic Elizabeth BibleKing James Version
1 Благослови, душе моя, Господа. Господи Боже мой, возвеличился еси зело: во исповедание и в велелепоту облеклся еси: Bless the Lord, O my soul: and all that is within me, bless his holy name.
2 одеяйся светом яко ризою, простираяй небо яко кожу: Bless the Lord, O my soul, and forget not all his benefits:
3 покрываяй водами превыспренняя Своя, полагаяй облаки на восхождение Свое, ходяй на крилу ветреню: Who forgiveth all thine iniquities; who healeth all thy diseases;
4 творяй ангелы Своя духи, и слуги Своя пламень огненный: Who redeemeth thy life from destruction; who crowneth thee with lovingkindness and tender mercies;
5 основаяй землю на тверди ея: не преклонится в век века. Who satisfieth thy mouth with good things; so that thy youth is renewed like the eagle’s.
6 Бездна яко риза одеяние ея, на горах станут воды: The Lord executeth righteousness and judgment for all that are oppressed.
7 от запрещения Твоего побегнут, от гласа грома Твоего убоятся. He made known his ways unto Moses, his acts unto the children of Israel.
8 Восходят горы, и низходят поля, в место еже основал еси им. The Lord is merciful and gracious, slow to anger, and plenteous in mercy.
9 Предел положил еси, егоже не прейдут, ниже обратятся покрыти землю. He will not always chide: neither will he keep his anger for ever.
10 Посылаяй источники в дебрех, посреде гор пройдут воды. He hath not dealt with us after our sins; nor rewarded us according to our iniquities.
11 Напаяют вся звери селныя, ждут онагри в жажду свою. For as the heaven is high above the earth, so great is his mercy toward them that fear him.
12 На тых птицы небесныя привитают: от среды камения дадят глас. As far as the east is from the west, so far hath he removed our transgressions from us.
13 Напаяяй горы от превыспренних Своих: от плода дел Твоих насытится земля. Like as a father pitieth his children, so the Lord pitieth them that fear him.
14 Прозябаяй траву скотом, и злак на службу человеком, извести хлеб от земли: For he knoweth our frame; he remembereth that we are dust.
15 и вино веселит сердце человека, умастити лице елеем: и хлеб сердце человека укрепит. As for man, his days are as grass: as a flower of the field, so he flourisheth.
16 Насытятся древа польская, кедри Ливанстии, ихже еси насадил: For the wind passeth over it, and it is gone; and the place thereof shall know it no more.
17 тамо птицы вогнездятся, еродиево жилище предводителствует ими. But the mercy of the Lord is from everlasting to everlasting upon them that fear him, and his righteousness unto children’s children;
18 Горы высокия еленем, камень прибежище заяцем. To such as keep his covenant, and to those that remember his commandments to do them.
19 Сотворил есть луну во времена: солнце позна запад свой. The Lord hath prepared his throne in the heavens; and his kingdom ruleth over all.
20 Положил еси тму, и бысть нощь, в нейже пройдут вси зверие дубравнии, Bless the Lord, ye his angels, that excel in strength, that do his commandments, hearkening unto the voice of his word.
21 скимни рыкающии восхитити и взыскати от Бога пищу себе. Bless ye the Lord, all ye his hosts; ye ministers of his, that do his pleasure.
22 Возсия солнце, и собрашася, и в ложах своих лягут. Bless the Lord, all his works in all places of his dominion: bless the Lord, O my soul.
23 Изыдет человек на дело свое и на делание свое до вечера. —
24 Яко возвеличишася дела Твоя, Господи: вся премудростию сотворил еси: исполнися земля твари Твоея. —
25 Сие море великое и пространное: тамо гади, ихже несть числа, животная малая с великими: —
26 тамо корабли преплавают, змий сей, егоже создал еси ругатися ему. —
27 Вся к Тебе чают, дати пищу им во благо время. —
28 Давшу Тебе им, соберут: отверзшу Тебе руку, всяческая исполнятся благости: —
29 отвращшу же Тебе лице, возмятутся: отимеши дух их, и изчезнут и в персть свою возвратятся: —
30 послеши духа Твоего, и созиждутся, и обновиши лице земли. —
31 Буди слава Господня во веки: возвеселится Господь о делех Своих: —
32 призираяй на землю и творяй ю трястися: прикасаяйся горам, и дымятся. —
33 Воспою Господеви в животе моем, пою Богу моему, дондеже есмь: —
34 да усладится Ему беседа моя, аз же возвеселюся о Господе. —
35 Да изчезнут грешницы от земли, и беззаконницы, якоже не быти им. Благослови, душе моя, Господа. —

1757 Church Slavonic Elizabeth Bible — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL