시편 77편 Vulgata Clementina
Vulgata Clementina · 라틴어 · 시편 (Psalms) · 72절 · 대역: King James Version
| 절 | Vulgata Clementina | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | Intellectus Asaph. Attendite, popule meus, legem meam ; inclinate aurem vestram in verba oris mei. | I cried unto God with my voice, even unto God with my voice; and he gave ear unto me. |
| 2 | Aperiam in parabolis os meum ; loquar propositiones ab initio. | In the day of my trouble I sought the Lord: my sore ran in the night, and ceased not: my soul refused to be comforted. |
| 3 | Quanta audivimus, et cognovimus ea, et patres nostri narraverunt nobis. | I remembered God, and was troubled: I complained, and my spirit was overwhelmed. Selah. |
| 4 | Non sunt occultata a filiis eorum in generatione altera, narrantes laudes Domini et virtutes ejus, et mirabilia ejus quæ fecit. | Thou holdest mine eyes waking: I am so troubled that I cannot speak. |
| 5 | Et suscitavit testimonium in Jacob, et legem posuit in Israël, quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis : | I have considered the days of old, the years of ancient times. |
| 6 | ut cognoscat generatio altera : filii qui nascentur et exsurgent, et narrabunt filiis suis, | I call to remembrance my song in the night: I commune with mine own heart: and my spirit made diligent search. |
| 7 | ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei, et mandata ejus exquirant : | Will the Lord cast off for ever? and will he be favourable no more? |
| 8 | ne fiant, sicut patres eorum, generatio prava et exasperans ; generatio quæ non direxit cor suum, et non est creditus cum Deo spiritus ejus. | Is his mercy clean gone for ever? doth his promise fail for evermore? |
| 9 | Filii Ephrem, intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli. | Hath God forgotten to be gracious? hath he in anger shut up his tender mercies? Selah. |
| 10 | Non custodierunt testamentum Dei, et in lege ejus noluerunt ambulare. | And I said, This is my infirmity: but I will remember the years of the right hand of the most High. |
| 11 | Et obliti sunt benefactorum ejus, et mirabilium ejus quæ ostendit eis. | I will remember the works of the Lord: surely I will remember thy wonders of old. |
| 12 | Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Ægypti, in campo Taneos. | I will meditate also of all thy work, and talk of thy doings. |
| 13 | Interrupit mare, et perduxit eos, et statuit aquas quasi in utre : | Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God? |
| 14 | et deduxit eos in nube diei, et tota nocte in illuminatione ignis. | Thou art the God that doest wonders: thou hast declared thy strength among the people. |
| 15 | Interrupit petram in eremo, et adaquavit eos velut in abysso multa. | Thou hast with thine arm redeemed thy people, the sons of Jacob and Joseph. Selah. |
| 16 | Et eduxit aquam de petra, et deduxit tamquam flumina aquas. | The waters saw thee, O God, the waters saw thee; they were afraid: the depths also were troubled. |
| 17 | Et apposuerunt adhuc peccare ei ; in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso. | The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad. |
| 18 | Et tentaverunt Deum in cordibus suis, ut peterent escas animabus suis. | The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook. |
| 19 | Et male locuti sunt de Deo ; dixerunt : Numquid poterit Deus parare mensam in deserto ? | Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known. |
| 20 | quoniam percussit petram, et fluxerunt aquæ, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo ? | Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron. |
| 21 | Ideo audivit Dominus et distulit ; et ignis accensus est in Jacob, et ira ascendit in Israël : | — |
| 22 | quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari ejus. | — |
| 23 | Et mandavit nubibus desuper, et januas cæli aperuit. | — |
| 24 | Et pluit illis manna ad manducandum, et panem cæli dedit eis. | — |
| 25 | Panem angelorum manducavit homo ; cibaria misit eis in abundantia. | — |
| 26 | Transtulit austrum de cælo, et induxit in virtute sua africum. | — |
| 27 | Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata. | — |
| 28 | Et ceciderunt in medio castrorum eorum, circa tabernacula eorum. | — |
| 29 | Et manducaverunt, et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis : | — |
| 30 | non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escæ eorum erant in ore ipsorum, | — |
| 31 | et ira Dei ascendit super eos : et occidit pingues eorum, et electos Israël impedivit. | — |
| 32 | In omnibus his peccaverunt adhuc, et non crediderunt in mirabilibus ejus. | — |
| 33 | Et defecerunt in vanitate dies eorum, et anni eorum cum festinatione. | — |
| 34 | Cum occideret eos, quærebant eum et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum. | — |
| 35 | Et rememorati sunt quia Deus adjutor est eorum, et Deus excelsus redemptor eorum est. | — |
| 36 | Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei ; | — |
| 37 | cor autem eorum non erat rectum cum eo, nec fideles habiti sunt in testamento ejus. | — |
| 38 | Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum, et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam, et non accendit omnem iram suam. | — |
| 39 | Et recordatus est quia caro sunt, spiritus vadens et non rediens. | — |
| 40 | Quoties exacerbaverunt eum in deserto ; in iram concitaverunt eum in inaquoso ? | — |
| 41 | Et conversi sunt, et tentaverunt Deum, et sanctum Israël exacerbaverunt. | — |
| 42 | Non sunt recordati manus ejus, die qua redemit eos de manu tribulantis : | — |
| 43 | sicut posuit in Ægypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos ; | — |
| 44 | et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent. | — |
| 45 | Misit in eos cœnomyiam, et comedit eos, et ranam, et disperdidit eos ; | — |
| 46 | et dedit ærugini fructus eorum, et labores eorum locustæ ; | — |
| 47 | et occidit in grandine vineas eorum, et moros eorum in pruina ; | — |
| 48 | et tradidit grandini jumenta eorum, et possessionem eorum igni ; | — |
| 49 | misit in eos iram indignationis suæ, indignationem, et iram, et tribulationem, immissiones per angelos malos. | — |
| 50 | Viam fecit semitæ iræ suæ : non pepercit a morte animabus eorum, et jumenta eorum in morte conclusit : | — |
| 51 | et percussit omne primogenitum in terra Ægypti ; primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham : | — |
| 52 | et abstulit sicut oves populum suum, et perduxit eos tamquam gregem in deserto : | — |
| 53 | et deduxit eos in spe, et non timuerunt, et inimicos eorum operuit mare. | — |
| 54 | Et induxit eos in montem sanctificationis suæ, montem quem acquisivit dextera ejus ; et ejecit a facie eorum gentes, et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis ; | — |
| 55 | et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israël. | — |
| 56 | Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum, et testimonia ejus non custodierunt. | — |
| 57 | Et averterunt se, et non servaverunt pactum : quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum. | — |
| 58 | In iram concitaverunt eum in collibus suis, et in sculptilibus suis ad æmulationem eum provocaverunt. | — |
| 59 | Audivit Deus, et sprevit, et ad nihilum redegit valde Israël. | — |
| 60 | Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus. | — |
| 61 | Et tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici. | — |
| 62 | Et conclusit in gladio populum suum, et hæreditatem suam sprevit. | — |
| 63 | Juvenes eorum comedit ignis, et virgines eorum non sunt lamentatæ. | — |
| 64 | Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt, et viduæ eorum non plorabantur. | — |
| 65 | Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino. | — |
| 66 | Et percussit inimicos suos in posteriora ; opprobrium sempiternum dedit illis. | — |
| 67 | Et repulit tabernaculum Joseph, et tribum Ephraim non elegit : | — |
| 68 | sed elegit tribum Juda, montem Sion, quem dilexit. | — |
| 69 | Et ædificavit sicut unicornium sanctificium suum, in terra quam fundavit in sæcula. | — |
| 70 | Et elegit David, servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium ; de post fœtantes accepit eum : | — |
| 71 | pascere Jacob servum suum, et Israël hæreditatem suam. | — |
| 72 | Et pavit eos in innocentia cordis sui, et in intellectibus manuum suarum deduxit eos. | — |
Vulgata Clementina — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL