시편 118편 Vulgata Clementina
Vulgata Clementina · 라틴어 · 시편 (Psalms) · 176절 · 대역: King James Version
| 절 | Vulgata Clementina | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | Alleluja. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini. | O give thanks unto the Lord; for he is good: because his mercy endureth for ever. |
| 2 | Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum. | Let Israel now say, that his mercy endureth for ever. |
| 3 | Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt. | Let the house of Aaron now say, that his mercy endureth for ever. |
| 4 | Tu mandasti mandata tua custodiri nimis. | Let them now that fear the Lord say, that his mercy endureth for ever. |
| 5 | Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas. | I called upon the Lord in distress: the Lord answered me, and set me in a large place. |
| 6 | Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis. | The Lord is on my side; I will not fear: what can man do unto me? |
| 7 | Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ. | The Lord taketh my part with them that help me: therefore shall I see my desire upon them that hate me. |
| 8 | Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque. | It is better to trust in the Lord than to put confidence in man. |
| 9 | In quo corrigit adolescentior viam suam ? in custodiendo sermones tuos. | It is better to trust in the Lord than to put confidence in princes. |
| 10 | In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis. | All nations compassed me about: but in the name of the Lord will I destroy them. |
| 11 | In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi. | They compassed me about; yea, they compassed me about: but in the name of the Lord I will destroy them. |
| 12 | Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas. | They compassed me about like bees; they are quenched as the fire of thorns: for in the name of the Lord I will destroy them. |
| 13 | In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui. | Thou hast thrust sore at me that I might fall: but the Lord helped me. |
| 14 | In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis. | The Lord is my strength and song, and is become my salvation. |
| 15 | In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas. | The voice of rejoicing and salvation is in the tabernacles of the righteous: the right hand of the Lord doeth valiantly. |
| 16 | In justificationibus tuis meditabor : non obliviscar sermones tuos. | The right hand of the Lord is exalted: the right hand of the Lord doeth valiantly. |
| 17 | Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos. | I shall not die, but live, and declare the works of the Lord. |
| 18 | Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua. | The Lord hath chastened me sore: but he hath not given me over unto death. |
| 19 | Incola ego sum in terra : non abscondas a me mandata tua. | Open to me the gates of righteousness: I will go into them, and I will praise the Lord: |
| 20 | Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore. | This gate of the Lord, into which the righteous shall enter. |
| 21 | Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis. | I will praise thee: for thou hast heard me, and art become my salvation. |
| 22 | Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi. | The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. |
| 23 | Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis. | This is the Lord’s doing; it is marvellous in our eyes. |
| 24 | Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ. | This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it. |
| 25 | Adhæsit pavimento anima mea : vivifica me secundum verbum tuum. | Save now, I beseech thee, O Lord: O Lord, I beseech thee, send now prosperity. |
| 26 | Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas. | Blessed be he that cometh in the name of the Lord: we have blessed you out of the house of the Lord. |
| 27 | Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis. | God is the Lord, which hath shewed us light: bind the sacrifice with cords, even unto the horns of the altar. |
| 28 | Dormitavit anima mea præ tædio : confirma me in verbis tuis. | Thou art my God, and I will praise thee: thou art my God, I will exalt thee. |
| 29 | Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei. | O give thanks unto the Lord; for he is good: for his mercy endureth for ever. |
| 30 | Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus. | — |
| 31 | Adhæsi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere. | — |
| 32 | Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum. | — |
| 33 | Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper. | — |
| 34 | Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo. | — |
| 35 | Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui. | — |
| 36 | Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam. | — |
| 37 | Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me. | — |
| 38 | Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo. | — |
| 39 | Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda. | — |
| 40 | Ecce concupivi mandata tua : in æquitate tua vivifica me. | — |
| 41 | Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum. | — |
| 42 | Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis. | — |
| 43 | Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi. | — |
| 44 | Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi. | — |
| 45 | Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi. | — |
| 46 | Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar. | — |
| 47 | Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi. | — |
| 48 | Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis. | — |
| 49 | Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti. | — |
| 50 | Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me. | — |
| 51 | Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi. | — |
| 52 | Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum. | — |
| 53 | Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam. | — |
| 54 | Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ. | — |
| 55 | Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam. | — |
| 56 | Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi. | — |
| 57 | Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam. | — |
| 58 | Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum. | — |
| 59 | Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua. | — |
| 60 | Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua. | — |
| 61 | Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus. | — |
| 62 | Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ. | — |
| 63 | Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua. | — |
| 64 | Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me. | — |
| 65 | Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum. | — |
| 66 | Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi. | — |
| 67 | Priusquam humiliarer ego deliqui : propterea eloquium tuum custodivi. | — |
| 68 | Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas. | — |
| 69 | Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua. | — |
| 70 | Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum. | — |
| 71 | Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas. | — |
| 72 | Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti. | — |
| 73 | Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me : da mihi intellectum, et discam mandata tua. | — |
| 74 | Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi. | — |
| 75 | Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me. | — |
| 76 | Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo. | — |
| 77 | Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est. | — |
| 78 | Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis. | — |
| 79 | Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua. | — |
| 80 | Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar. | — |
| 81 | Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi. | — |
| 82 | Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes : Quando consolaberis me ? | — |
| 83 | Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus. | — |
| 84 | Quot sunt dies servi tui ? quando facies de persequentibus me judicium ? | — |
| 85 | Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua. | — |
| 86 | Omnia mandata tua veritas : inique persecuti sunt me, adjuva me. | — |
| 87 | Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua. | — |
| 88 | Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui. | — |
| 89 | In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo. | — |
| 90 | In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet. | — |
| 91 | Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi. | — |
| 92 | Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea. | — |
| 93 | In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me. | — |
| 94 | Tuus sum ego ; salvum me fac : quoniam justificationes tuas exquisivi. | — |
| 95 | Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi. | — |
| 96 | Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis. | — |
| 97 | Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est. | — |
| 98 | Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est. | — |
| 99 | Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est. | — |
| 100 | Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi. | — |
| 101 | Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua. | — |
| 102 | A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi. | — |
| 103 | Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo. | — |
| 104 | A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis. | — |
| 105 | Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis. | — |
| 106 | Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ. | — |
| 107 | Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum. | — |
| 108 | Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me. | — |
| 109 | Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus. | — |
| 110 | Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi. | — |
| 111 | Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt. | — |
| 112 | Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem. | — |
| 113 | Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi. | — |
| 114 | Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi. | — |
| 115 | Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei. | — |
| 116 | Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea. | — |
| 117 | Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper. | — |
| 118 | Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum. | — |
| 119 | Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ; ideo dilexi testimonia tua. | — |
| 120 | Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui. | — |
| 121 | Feci judicium et justitiam : non tradas me calumniantibus me. | — |
| 122 | Suscipe servum tuum in bonum : non calumnientur me superbi. | — |
| 123 | Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ. | — |
| 124 | Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me. | — |
| 125 | Servus tuus sum ego : da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua. | — |
| 126 | Tempus faciendi, Domine : dissipaverunt legem tuam. | — |
| 127 | Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion. | — |
| 128 | Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui. | — |
| 129 | Mirabilia testimonia tua : ideo scrutata est ea anima mea. | — |
| 130 | Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis. | — |
| 131 | Os meum aperui, et attraxi spiritum : quia mandata tua desiderabam. | — |
| 132 | Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum. | — |
| 133 | Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia. | — |
| 134 | Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua. | — |
| 135 | Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas. | — |
| 136 | Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam. | — |
| 137 | Justus es, Domine, et rectum judicium tuum. | — |
| 138 | Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis. | — |
| 139 | Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei. | — |
| 140 | Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud. | — |
| 141 | Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus. | — |
| 142 | Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas. | — |
| 143 | Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est. | — |
| 144 | Æquitas testimonia tua in æternum : intellectum da mihi, et vivam. | — |
| 145 | Clamavi in toto corde meo : exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram. | — |
| 146 | Clamavi ad te ; salvum me fac : ut custodiam mandata tua. | — |
| 147 | Præveni in maturitate, et clamavi : quia in verba tua supersperavi. | — |
| 148 | Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua. | — |
| 149 | Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me. | — |
| 150 | Appropinquaverunt persequentes me iniquitati : a lege autem tua longe facti sunt. | — |
| 151 | Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas. | — |
| 152 | Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea. | — |
| 153 | Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus. | — |
| 154 | Judica judicium meum, et redime me : propter eloquium tuum vivifica me. | — |
| 155 | Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt. | — |
| 156 | Misericordiæ tuæ multæ, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me. | — |
| 157 | Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi. | — |
| 158 | Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt. | — |
| 159 | Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine : in misericordia tua vivifica me. | — |
| 160 | Principium verborum tuorum veritas ; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ. | — |
| 161 | Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum. | — |
| 162 | Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa. | — |
| 163 | Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi. | — |
| 164 | Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ. | — |
| 165 | Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum. | — |
| 166 | Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi. | — |
| 167 | Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer. | — |
| 168 | Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo. | — |
| 169 | Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum. | — |
| 170 | Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me. | — |
| 171 | Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas. | — |
| 172 | Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas. | — |
| 173 | Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi. | — |
| 174 | Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est. | — |
| 175 | Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me. | — |
| 176 | Erravi sicut ovis quæ periit : quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus. | — |
Vulgata Clementina — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL