로그인

욥기 39장 Dutch Staten Vertaling

Dutch Staten Vertaling · 네덜란드어 · 욥기 (Job) · 30절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Dutch Staten VertalingKing James Version
1 Weet gij den tijd van het baren der steengeiten? Hebt gij waargenomen den arbeid der hinden? Knowest thou the time when the wild goats of the rock bring forth? or canst thou mark when the hinds do calve?
2 Zult gij de maanden tellen, die zij vervullen, en weet gij den tijd van haar baren? Canst thou number the months that they fulfil? or knowest thou the time when they bring forth?
3 Als zij zich krommen, haar jongen met versplijting voortbrengen, haar smarten uitwerpen? They bow themselves, they bring forth their young ones, they cast out their sorrows.
4 Haar jongen worden kloek, worden groot door het koren; zij gaan uit, en keren niet weder tot dezelve. Their young ones are in good liking, they grow up with corn; they go forth, and return not unto them.
5 Wie heeft den woudezel vrij henengezonden, en wie heeft de banden des wilden ezels gelost? Who hath sent out the wild ass free? or who hath loosed the bands of the wild ass?
6 Dien Ik de wildernis tot zijn huis besteld heb, en het ziltige tot zijn woningen. Whose house I have made the wilderness, and the barren land his dwellings.
7 Hij belacht het gewoel der stad; het menigerlei getier des drijvers hoort hij niet. He scorneth the multitude of the city, neither regardeth he the crying of the driver.
8 Dat hij uitspeurt op de bergen, is zijn weide; en hij zoekt allerlei groensel na. The range of the mountains is his pasture, and he searcheth after every green thing.
9 Zal de eenhoorn u willen dienen? Zal hij vernachten aan uw kribbe? Will the unicorn be willing to serve thee, or abide by thy crib?
10 Zult gij den eenhoorn met zijn touw aan de voren binden? Zal hij de laagten achter u eggen? Canst thou bind the unicorn with his band in the furrow? or will he harrow the valleys after thee?
11 Zult gij op hem vertrouwen, omdat zijn kracht groot is, en zult gij uw arbeid op hem laten? Wilt thou trust him, because his strength is great? or wilt thou leave thy labour to him?
12 Zult gij hem geloven, dat hij uw zaad zal wederbrengen, en vergaderen tot uw dorsvloer? Wilt thou believe him, that he will bring home thy seed, and gather it into thy barn?
13 Zijn van u de verheugelijke vleugelen der pauwen? Of de vederen des ooievaars, en des struisvogels? Gavest thou the goodly wings unto the peacocks? or wings and feathers unto the ostrich?
14 Dat zij haar eieren in de aarde laat, en in het stof die verwarmt. Which leaveth her eggs in the earth, and warmeth them in dust,
15 En vergeet, dat de voet die drukken kan, en de dieren des velds die vertrappen kunnen? And forgetteth that the foot may crush them, or that the wild beast may break them.
16 Zij verhardt zich tegen haar jongen, alsof zij de hare niet waren; haar arbeid is te vergeefs, omdat zij zonder vreze is. She is hardened against her young ones, as though they were not hers: her labour is in vain without fear;
17 Want God heeft haar van wijsheid ontbloot, en heeft haar des verstands niet medegedeeld. Because God hath deprived her of wisdom, neither hath he imparted to her understanding.
18 Als het tijd is, verheft zij zich in de hoogte; zij belacht het paard en zijn rijder. What time she lifteth up herself on high, she scorneth the horse and his rider.
19 Zult gij het paard sterkte geven? Kunt gij zijn hals met donder bekleden? Hast thou given the horse strength? hast thou clothed his neck with thunder?
20 Zult gij het beroeren als een sprinkhaan? De pracht van zijn gesnuif is een verschrikking. Canst thou make him afraid as a grasshopper? the glory of his nostrils is terrible.
21 Het graaft in den grond, en het is vrolijk in zijn kracht; en trekt uit, den geharnaste tegemoet. He paweth in the valley, and rejoiceth in his strength: he goeth on to meet the armed men.
22 Het belacht de vreze, en wordt niet ontsteld, en keert niet wederom vanwege het zwaard. He mocketh at fear, and is not affrighted; neither turneth he back from the sword.
23 Tegen hem ratelt de pijlkoker, het vlammig ijzer des spies en der lans. The quiver rattleth against him, the glittering spear and the shield.
24 Met schudding en beroering slokt het de aarde op, en gelooft niet, dat het is het geluid der bazuin. He swalloweth the ground with fierceness and rage: neither believeth he that it is the sound of the trumpet.
25 In het volle geklank der bazuin, zegt het: Heah! en ruikt den krijg van verre, den donder der vorsten en het gejuich. He saith among the trumpets, Ha, ha; and he smelleth the battle afar off, the thunder of the captains, and the shouting.
26 Vliegt de sperwer door uw verstand, en breidt hij zijn vleugelen uit naar het zuiden? Doth the hawk fly by thy wisdom, and stretch her wings toward the south?
27 Is het naar uw bevel, dat de arend zich omhoog verheft, en dat hij zijn nest in de hoogte maakt? Doth the eagle mount up at thy command, and make her nest on high?
28 Hij woont en vernacht in de steenrots, op de scherpte der steenrots en der vaste plaats. She dwelleth and abideth on the rock, upon the crag of the rock, and the strong place.
29 Van daar speurt hij de spijze op; zijn ogen zien van verre af. From thence she seeketh the prey, and her eyes behold afar off.
30 Ook zuipen zijn jongen bloed; en waar verslagenen zijn, daar is hij. Her young ones also suck up blood: and where the slain are, there is she.

Dutch Staten Vertaling — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL