로그인

욥기 30장 Dutch Staten Vertaling

Dutch Staten Vertaling · 네덜란드어 · 욥기 (Job) · 31절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Dutch Staten VertalingKing James Version
1 Maar nu lachen over mij minderen dan ik van dagen, welker vaderen ik versmaad zou hebben, om bij de honden mijner kudde te stellen. But now they that are younger than I have me in derision, whose fathers I would have disdained to have set with the dogs of my flock.
2 Waartoe zou mij ook geweest zijn de krachten hunner handen? Zij was door ouderdom in hen vergaan. Yea, whereto might the strength of their hands profit me, in whom old age was perished?
3 Die door gebrek en honger eenzaam waren, vliedende naar dorre plaatsen, in het donkere, woeste en verwoeste. For want and famine they were solitary; fleeing into the wilderness in former time desolate and waste.
4 Die ziltige kruiden plukten bij de struiken, en welker spijze was de wortel der jeneveren. Who cut up mallows by the bushes, and juniper roots for their meat.
5 Zij werden uit het midden uitgedreven; (men jouwde over hen, als over een dief), They were driven forth from among men, (they cried after them as after a thief;)
6 Opdat zij wonen zouden in de kloven der dalen, de holen des stofs en der steenrotsen. To dwell in the clifts of the valleys, in caves of the earth, and in the rocks.
7 Zij schreeuwden tussen de struiken; onder de netelen vergaderden zij zich. Among the bushes they brayed; under the nettles they were gathered together.
8 Zij waren kinderen der dwazen, en kinderen van geen naam; zij waren geslagen uit den lande. They were children of fools, yea, children of base men: they were viler than the earth.
9 Maar nu ben ik hun een snarenspel geworden, en ik ben hun tot een klapwoord. And now am I their song, yea, I am their byword.
10 Zij hebben een gruwel aan mij, zij maken zich verre van mij, ja, zij onthouden het speeksel niet van mijn aangezicht. They abhor me, they flee far from me, and spare not to spit in my face.
11 Want Hij heeft mijn zeel losgemaakt, en mij bedrukt; daarom hebben zij den breidel voor mijn aangezicht afgeworpen. Because he hath loosed my cord, and afflicted me, they have also let loose the bridle before me.
12 Ter rechterhand staat de jeugd op, stoten mijn voeten uit, en banen tegen mij hun verderfelijke wegen. Upon my right hand rise the youth; they push away my feet, and they raise up against me the ways of their destruction.
13 Zij breken mijn pad af, zij bevorderen mijn ellende; zij hebben geen helper van doen. They mar my path, they set forward my calamity, they have no helper.
14 Zij komen aan, als door een wijde breuk; onder de verwoesting rollen zij zich aan. They came upon me as a wide breaking in of waters: in the desolation they rolled themselves upon me.
15 Men is met verschrikkingen tegen mij gekeerd; elk een vervolgt als een wind mijn edele ziel, en mijn heil is als een wolk voorbijgegaan. Terrors are turned upon me: they pursue my soul as the wind: and my welfare passeth away as a cloud.
16 Daarom stort zich nu mijn ziel in mij uit; de dagen des druks grijpen mij aan. And now my soul is poured out upon me; the days of affliction have taken hold upon me.
17 Des nachts doorboort Hij mijn beenderen in mij, en mijn polsaderen rusten niet. My bones are pierced in me in the night season: and my sinews take no rest.
18 Door de veelheid der kracht is mijn kleed veranderd; Hij omgordt mij als de kraag mijns roks. By the great force of my disease is my garment changed: it bindeth me about as the collar of my coat.
19 Hij heeft mij in het slijk geworpen, en ik ben gelijk geworden als stof en as. He hath cast me into the mire, and I am become like dust and ashes.
20 Ik schrei tot U, maar Gij antwoordt mij niet; ik sta, maar Gij acht niet op mij. I cry unto thee, and thou dost not hear me: I stand up, and thou regardest me not.
21 Gij zijt veranderd in een wrede tegen mij; door de sterkte Uwer hand wederstaat Gij mij hatelijk. Thou art become cruel to me: with thy strong hand thou opposest thyself against me.
22 Gij heft mij op in den wind; Gij doet mij daarop rijden, en Gij versmelt mij het wezen. Thou liftest me up to the wind; thou causest me to ride upon it, and dissolvest my substance.
23 Want ik weet, dat Gij mij ter dood brengen zult, en tot het huis der samenkomst aller levenden. For I know that thou wilt bring me to death, and to the house appointed for all living.
24 Maar Hij zal tot een aardhoop de hand niet uitsteken; is er bij henlieden geschrei in zijn verdrukking? Howbeit he will not stretch out his hand to the grave, though they cry in his destruction.
25 Weende ik niet over hem, die harde dagen had? Was mijn ziel niet beangst over den nooddruftige? Did not I weep for him that was in trouble? was not my soul grieved for the poor?
26 Nochtans toen ik het goede verwachtte, zo kwam het kwade; toen ik hoopte naar het licht, zo kwam de donkerheid. When I looked for good, then evil came unto me: and when I waited for light, there came darkness.
27 Mijn ingewand ziedt, en is niet stil; de dagen der verdrukking zijn mij voorgekomen. My bowels boiled, and rested not: the days of affliction prevented me.
28 Ik ga zwart daarheen, niet van de zon; opstaande schreeuw ik in de gemeente. I went mourning without the sun: I stood up, and I cried in the congregation.
29 Ik ben den draken een broeder geworden, en een metgezel der jonge struisen. I am a brother to dragons, and a companion to owls.
30 Mijn huid is zwart geworden over mij, en mijn gebeente is ontstoken van dorrigheid. My skin is black upon me, and my bones are burned with heat.
31 Hierom is mijn harp tot een rouwklage geworden, en mijn orgel tot een stem der wenenden. My harp also is turned to mourning, and my organ into the voice of them that weep.

Dutch Staten Vertaling — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL