로그인

요한복음 19장 Serbian Bible Daničić-Karadžić Ijekavski

Serbian Bible Daničić-Karadžić Ijekavski · 세르비아어 · 요한복음 (John) · 42절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Serbian Bible Daničić-Karadžić IjekavskiKing James Version
1 Тада дакле Пилат узе Исуса и шиба га. Then Pilate therefore took Jesus, and scourged him.
2 И војници сплетавши вијенац од трња метнуше му на главу, и обукоше му скерлетну хаљину, And the soldiers platted a crown of thorns, and put it on his head, and they put on him a purple robe,
3 И говораху: здраво, царе Јудејски! и бијаху га по образима. And said, Hail, King of the Jews! and they smote him with their hands.
4 Онда Пилат изиђе опет напоље, и рече им: ево га изводим к вама напоље, да видите да на њему не налазим никакве кривице. Pilate therefore went forth again, and saith unto them, Behold, I bring him forth to you, that ye may know that I find no fault in him.
5 А Исус изађе напоље под вијенцем од трња и у скерлетној хаљини. И рече им Пилат: ево човјека! Then came Jesus forth, wearing the crown of thorns, and the purple robe. And Pilate saith unto them, Behold the man!
6 А кад га видјеше главари свештенички и момци, повикаше говорећи: распни га, распни. Пилат им рече: узмите га ви и распните, јер ја не налазим на њему кривице. When the chief priests therefore and officers saw him, they cried out, saying, Crucify him, crucify him. Pilate saith unto them, Take ye him, and crucify him: for I find no fault in him.
7 Одговорише му Јевреји: ми имамо закон и по закону нашему ваља да умре, јер начини себе сином Божијим. The Jews answered him, We have a law, and by our law he ought to die, because he made himself the Son of God.
8 Кад дакле Пилат чу ову ријеч, побоја се већма. When Pilate therefore heard that saying, he was the more afraid;
9 И опет уђе у судницу, и рече Исусу: одакле си ти? А Исус му не даде одговора. And went again into the judgment hall, and saith unto Jesus, Whence art thou? But Jesus gave him no answer.
10 А Пилат му рече: зар мени не говориш? не знаш ли да имам власт распети те, и власт имам пустити те? Then saith Pilate unto him, Speakest thou not unto me? knowest thou not that I have power to crucify thee, and have power to release thee?
11 Исус одговори: не би имао власти никакве нада мном кад ти не би било дано одозго; зато онај има већи гријех који ме предаде теби. Jesus answered, Thou couldest have no power at all against me, except it were given thee from above: therefore he that delivered me unto thee hath the greater sin.
12 Од тада гледаше Пилат да га пусти. Али Јевреји викаху говорећи: ако овога пустиш нијеси пријатељ ћесару. Сваки који себе царем гради противи се ћесару. And from thenceforth Pilate sought to release him: but the Jews cried out, saying, If thou let this man go, thou art not Cesar’s friend: whosoever maketh himself a king speaketh against Cesar.
13 Пилат дакле чувши ову ријеч изведе Исуса напоље, и сједе на судијску столицу на мјесту које се зове Калдрма а Јеврејски Гавата. When Pilate therefore heard that saying, he brought Jesus forth, and sat down in the judgment seat in a place that is called the Pavement, but in the Hebrew, Gabbatha.
14 А бјеше петак уочи пасхе око шестога сахата; и Пилат рече Јеврејима: ево цар ваш. And it was the preparation of the passover, and about the sixth hour: and he saith unto the Jews, Behold your King!
15 А они викаху: узми, узми, распни га. Пилат им рече: зар цара вашега да разапнем? Одговорише главари свештенички: ми немамо цара осим ћесара. But they cried out, Away with him, away with him, crucify him. Pilate saith unto them, Shall I crucify your King? The chief priests answered, We have no king but Cesar.
16 Тада им га дакле предаде да се разапне. А они узеше Исуса и одведоше. Then delivered he him therefore unto them to be crucified. And they took Jesus, and led him away.
17 И носећи крст свој изиђе на мјесто које се зове Коштурница а Јеврејски Голгота. And he bearing his cross went forth into a place called the place of a skull, which is called in the Hebrew Golgotha:
18 Ондје га разапеше, и с њим другу двојицу с једне и с друге стране, а Исуса у сриједи. Where they crucified him, and two other with him, on either side one, and Jesus in the midst.
19 Пилат пак написа и натис и метну на крст; и бјеше написано: Исус Назарећанин цар Јудејски. And Pilate wrote a title, and put it on the cross. And the writing was, JESUS OF NAZARETH THE KING OF THE JEWS.
20 И онај натпис читаше многи од Јевреја; јер мјесто бјеше близу града гдје разапеше Исуса; и бјеше написано Јеврејски, Грчки, Латински. This title then read many of the Jews: for the place where Jesus was crucified was nigh to the city: and it was written in Hebrew, and Greek, and Latin.
21 А Јеврејски главари свештенички говораху Пилату: не пиши: цар Јудејски, него да сам рече: ја сам цар Јудејски. Then said the chief priests of the Jews to Pilate, Write not, The King of the Jews; but that he said, I am King of the Jews.
22 Пилат одговори: што писах писах. Pilate answered, What I have written I have written.
23 А војници кад разапеше Исуса узеше његове хаљине и начинише четири дијела, свакоме војнику по дијел, и доламу; а долама не бјеше шивена него изаткана сва с врха до дна. Then the soldiers, when they had crucified Jesus, took his garments, and made four parts, to every soldier a part; and also his coat: now the coat was without seam, woven from the top throughout.
24 Онда рекоше међу собом: да је не деремо, него да бацамо коцке за њу коме ће допасти. Да се збуде писмо које говори: раздијелише хаљине моје међу собом, а за доламу моју бацише коцке. Војници дакле тако учинише. They said therefore among themselves, Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be: that the scripture might be fulfilled, which saith, They parted my raiment among them, and for my vesture they did cast lots. These things therefore the soldiers did.
25 А стајаху код крста Исусова мати његова, и сестра матере његове Марија Клеопова, и Марија Магдалина. Now there stood by the cross of Jesus his mother, and his mother’s sister, Mary the wife of Cleophas, and Mary Magdalene.
26 А Исус видјевши матер и ученика кога љубљаше гдје стоји рече матери својој: жено! ето ти сина! When Jesus therefore saw his mother, and the disciple standing by, whom he loved, he saith unto his mother, Woman, behold thy son!
27 Потом рече ученику: ето ти матере! И од онога часа узе је ученик к себи. Then saith he to the disciple, Behold thy mother! And from that hour that disciple took her unto his own home.
28 Потом знајући Исус да се већ све сврши, да се збуде писмо рече: жедан сам. After this, Jesus knowing that all things were now accomplished, that the scripture might be fulfilled, saith, I thirst.
29 Ондје стајаше суд пун оцта; и они напунише сунђер оцта, и натакнувши на трску, принесоше к устима његовијем. Now there was set a vessel full of vinegar: and they filled a spunge with vinegar, and put it upon hyssop, and put it to his mouth.
30 А кад прими Исус оцат рече: сврши се. И преклонивши главу предаде дух. When Jesus therefore had received the vinegar, he said, It is finished: and he bowed his head, and gave up the ghost.
31 А будући да бјеше петак, па да не би тијела остала на крсту у суботу (јер бијаше велики дан она субота), Јевреји молише Пилата да им пребију голијени па да их скину. The Jews therefore, because it was the preparation, that the bodies should not remain upon the cross on the sabbath day, (for that sabbath day was an high day,) besought Pilate that their legs might be broken, and that they might be taken away.
32 Онда дођоше војници, и првоме дакле пребише голијени, и другоме распетоме с њим. Then came the soldiers, and brake the legs of the first, and of the other which was crucified with him.
33 А дошавши на Исуса, кад га видјеше да је већ умро, не пребише му голијени; But when they came to Jesus, and saw that he was dead already, they brake not his legs:
34 Него један од војника прободе му ребра копљем; и одмах изиђе крв и вода. But one of the soldiers with a spear pierced his side, and forthwith came there out blood and water.
35 И онај што видје посвједочи, и свједочанство је његово истинито; и он зна да истину говори да ви вјерујете. And he that saw it bare record, and his record is true: and he knoweth that he saith true, that ye might believe.
36 Јер се ово догоди да се збуде писмо: кост његова да се не преломи. For these things were done, that the scripture should be fulfilled, A bone of him shall not be broken.
37 И опет друго писмо говори: погледаће онога кога прободоше. And again another scripture saith, They shall look on him whom they pierced.
38 А потом Јосиф из Ариматеје, који бјеше ученик Исусов али крадом од страха Јеврејскога, моли Пилата да узме тијело Исусово, и допусти Пилат. Онда дође и узе тијело Исусово. And after this Joseph of Arimathea, being a disciple of Jesus, but secretly for fear of the Jews, besought Pilate that he might take away the body of Jesus: and Pilate gave him leave. He came therefore, and took the body of Jesus.
39 А дође и Никодим, који прије долази Исусу ноћу, и донесе помијешане смирне и алоја око сто литара. And there came also Nicodemus, which at the first came to Jesus by night, and brought a mixture of myrrh and aloes, about an hundred pound weight.
40 И узеше тијело Исусово, и обавише га платном с мирисима, као што је обичај у Јевреја да укопавају. Then took they the body of Jesus, and wound it in linen clothes with the spices, as the manner of the Jews is to bury.
41 А бијаше близу онога мјеста гдје бјеше разапет, врт, и у врту гроб нов, у који нико никад не бјеше метнут. Now in the place where he was crucified there was a garden; and in the garden a new sepulchre, wherein was never man yet laid.
42 Ондје дакле петка ради Јеврејскога, јер бјеше близу гроб, метнуше Исуса. There laid they Jesus therefore because of the Jews’ preparation day; for the sepulchre was nigh at hand.

Serbian Bible Daničić-Karadžić Ijekavski — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain)
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL