로그인

요한복음 1장 Serbian Bible Daničić-Karadžić Ekavski

Serbian Bible Daničić-Karadžić Ekavski · 세르비아어 · 요한복음 (John) · 51절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Serbian Bible Daničić-Karadžić EkavskiKing James Version
1 У почетку беше Реч, и Реч беше у Бога, и Бог беше Реч. In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God.
2 Она беше у почетку у Бога. The same was in the beginning with God.
3 Све је кроз Њу постало, и без Ње ништа није постало што је постало. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made.
4 У Њој беше живот, и живот беше видело људима. In him was life; and the life was the light of men.
5 И Видело се светли у тами, и тама Га не обузе. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not.
6 Посла Бог човека по имену Јована. There was a man sent from God, whose name was John.
7 Овај дође за сведочанство да сведочи за Видело да сви верују кроза њ. The same came for a witness, to bear witness of the Light, that all men through him might believe.
8 Он не беше Видело, него да сведочи за Видело. He was not that Light, but was sent to bear witness of that Light.
9 Беше Видело истинито које обасјава сваког човека који долази на свет. That was the true Light, which lighteth every man that cometh into the world.
10 На свету беше, и свет кроза Њ поста, и свет Га не позна. He was in the world, and the world was made by him, and the world knew him not.
11 К својима дође, и своји Га не примише. He came unto his own, and his own received him not.
12 А који Га примише даде им власт да буду синови Божији, који верују у име Његово, But as many as received him, to them gave he power to become the sons of God, even to them that believe on his name:
13 Који се не родише од крви, ни од воље телесне, ни од воље мужевље, него од Бога. Which were born, not of blood, nor of the will of the flesh, nor of the will of man, but of God.
14 И реч постаде тело и усели се у нас пуно благодати и истине; и видесмо славу Његову, славу, као Јединороднога од Оца. And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth.
15 Јован сведочи за Њега и виче говорећи: Овај беше за кога рекох: Који за мном иде преда мном постаде, јер пре мене беше. John bare witness of him, and cried, saying, This was he of whom I spake, He that cometh after me is preferred before me: for he was before me.
16 И од пунине Његове ми сви узесмо благодат за благодаћу. And of his fulness have all we received, and grace for grace.
17 Јер се закон даде преко Мојсија, а благодат и истина постаде од Исуса Христа. For the law was given by Moses, but grace and truth came by Jesus Christ.
18 Бога нико није видео никад: Јединородни Син који је у наручју Очевом, Он Га јави. No man hath seen God at any time; the only begotten Son, which is in the bosom of the Father, he hath declared him.
19 И ово је сведочанство Јованово кад послаше Јевреји из Јерусалима свештенике и Левите да га запитају: Ко си ти? And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou?
20 И он призна, и не затаји, и призна: Ја нисам Христос. And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ.
21 И запиташе га: Ко си дакле? Јеси ли Илија? И рече: Нисам. Јеси ли пророк? И одговори: Нисам. And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No.
22 А они му рекоше: Ко си? Да можемо казати онима што су нас послали: Шта кажеш за себе? Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself?
23 Рече: Ја сам глас оног што виче у пустињи: Поравните пут Господњи; као што каза Исаија пророк. He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias.
24 И беху посланици од фарисеја, And they which were sent were of the Pharisees.
25 И запиташе га говорећи му: Зашто, дакле, крштаваш кад ти ниси Христос ни Илија ни пророк? And they asked him, and said unto him, Why baptizest thou then, if thou be not that Christ, nor Elias, neither that prophet?
26 Одговори им Јован говорећи: Ја крштавам водом а међу вама стоји кога ви не знате. John answered them, saying, I baptize with water: but there standeth one among you, whom ye know not;
27 Он је Онај што ће доћи за мном, који беше преда мном; коме ја нисам достојан одрешити ремен на обући Његовој. He it is, who coming after me is preferred before me, whose shoe’s latchet I am not worthy to unloose.
28 Ово би у Витанији преко Јордана где Јован крштаваше. These things were done in Bethabara beyond Jordan, where John was baptizing.
29 А сутрадан виде Јован Исуса где иде к њему, и рече: Гле, јагње Божије које узе на се грехе света. The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world.
30 Ово је Онај за кога ја рекох: За мном иде човек који преда мном постаде, јер пре мене беше. This is he of whom I said, After me cometh a man which is preferred before me: for he was before me.
31 И ја Га не знадох: него да се јави Израиљу зато ја дођох да крстим водом. And I knew him not: but that he should be made manifest to Israel, therefore am I come baptizing with water.
32 И сведочи Јован говорећи: Видех Духа где силази с неба као голуб и стаде на Њему. And John bare record, saying, I saw the Spirit descending from heaven like a dove, and it abode upon him.
33 И ја Га не знадох; него Онај који ме посла да крстим водом Он ми рече: На кога видиш да силази Дух и стоји на Њему то је Онај који ће крстити Духом Светим. And I knew him not: but he that sent me to baptize with water, the same said unto me, Upon whom thou shalt see the Spirit descending, and remaining on him, the same is he which baptizeth with the Holy Ghost.
34 И ја видех и засведочих да је овај Син Божји. And I saw, and bare record that this is the Son of God.
35 А сутрадан, опет, стајаше Јован и двојица од ученика његових, Again the next day after John stood, and two of his disciples;
36 И видевши Исуса где иде, рече: Гле, јагње Божије. And looking upon Jesus as he walked, he saith, Behold the Lamb of God!
37 И чуше га оба ученика кад говораше, и отидоше за Исусом. And the two disciples heard him speak, and they followed Jesus.
38 А Исус обазревши се и видевши их где иду за Њим, рече им: Шта ћете? А они Му рекоше: Рави! (које значи: учитељу) где стојиш? Then Jesus turned, and saw them following, and saith unto them, What seek ye? They said unto him, Rabbi, (which is to say, being interpreted, Master,) where dwellest thou?
39 И рече им: Дођите и видите. И отидоше, и видеше где стајаше; и осташе у Њега онај дан. А беше око деветог сахата. He saith unto them, Come and see. They came and saw where he dwelt, and abode with him that day: for it was about the tenth hour.
40 А један од двојице који чуше од Јована и иђаху за Њим беше Андрија, брат Симона Петра; One of the two which heard John speak, and followed him, was Andrew, Simon Peter’s brother.
41 Он нађе најпре брата свог Симона, и рече му: Ми нађосмо Месију, које значи Христос. He first findeth his own brother Simon, and saith unto him, We have found the Messias, which is, being interpreted, the Christ.
42 И доведе га к Исусу. А Исус погледавши на њ рече: Ти си Симон, син Јонин; ти ћеш се звати Кифа, које значи Петар. And he brought him to Jesus. And when Jesus beheld him, he said, Thou art Simon the son of Jona: thou shalt be called Cephas, which is by interpretation, A stone.
43 А сутрадан намисли изићи у Галилеју, и нађе Филипа, и рече му: Хајде за мном. The day following Jesus would go forth into Galilee, and findeth Philip, and saith unto him, Follow me.
44 А Филип беше из Витсаиде, из града Андријиног и Петровог. Now Philip was of Bethsaida, the city of Andrew and Peter.
45 Филип нађе Натанаила, и рече му: За кога Мојсије у закону писа и пророци, нађосмо Га, Исуса сина Јосифова из Назарета. Philip findeth Nathanael, and saith unto him, We have found him, of whom Moses in the law, and the prophets, did write, Jesus of Nazareth, the son of Joseph.
46 И рече му Натанаило: Из Назарета може ли бити шта добро? Рече му Филип: Дођи и види. And Nathanael said unto him, Can there any good thing come out of Nazareth? Philip saith unto him, Come and see.
47 А Исус видевши Натанаила где иде к Њему рече за њега: Ево правог Израиљца у коме нема лукавства. Jesus saw Nathanael coming to him, and saith of him, Behold an Israelite indeed, in whom is no guile!
48 Рече Му Натанаило: Како ме познајеш? Одговори Исус и рече му: Пре него те позва Филип видех те кад беше под смоквом. Nathanael saith unto him, Whence knowest thou me? Jesus answered and said unto him, Before that Philip called thee, when thou wast under the fig tree, I saw thee.
49 Одговори Натанаило и рече Му: Рави! Ти си Син Божији, Ти си Цар Израиљев. Nathanael answered and saith unto him, Rabbi, thou art the Son of God; thou art the King of Israel.
50 Одговори Исус и рече му: Што ти казах да те видех под смоквом зато верујеш; видећеш више од овог. Jesus answered and said unto him, Because I said unto thee, I saw thee under the fig tree, believest thou? thou shalt see greater things than these.
51 И рече му: Заиста, заиста вам кажем: Одселе ћете видети небо отворено и анђеле Божије где се пењу и силазе к Сину човечијем. And he saith unto him, Verily, verily, I say unto you, Hereafter ye shall see heaven open, and the angels of God ascending and descending upon the Son of man.

Serbian Bible Daničić-Karadžić Ekavski — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain)
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL