로그인

요한복음 18장 Serbian Bible Daničić-Karadžić Ekavski

Serbian Bible Daničić-Karadžić Ekavski · 세르비아어 · 요한복음 (John) · 40절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Serbian Bible Daničić-Karadžić EkavskiKing James Version
1 И рекавши ово Исус изиђе с ученицима својим преко потока Кедрона где беше врт, у који уђе Он и ученици Његови. When Jesus had spoken these words, he went forth with his disciples over the brook Cedron, where was a garden, into the which he entered, and his disciples.
2 А Јуда, издајник Његов, знаше оно место; јер се Исус често скупљаше онде с ученицима својим. And Judas also, which betrayed him, knew the place: for Jesus ofttimes resorted thither with his disciples.
3 Онда Јуда узе чету и од главара свештеничких и фарисеја момке, и дође онамо с фењерима и са свећама и с оружјем. Judas then, having received a band of men and officers from the chief priests and Pharisees, cometh thither with lanterns and torches and weapons.
4 А Исус знајући све што ће бити од Њега изиђе и рече им: Кога тражите? Jesus therefore, knowing all things that should come upon him, went forth, and said unto them, Whom seek ye?
5 Одговорише Му: Исуса Назарећанина. Исус им рече: Ја сам. А с њима стајаше и Јуда који Га издаваше. They answered him, Jesus of Nazareth. Jesus saith unto them, I am he. And Judas also, which betrayed him, stood with them.
6 А кад им рече: Ја сам; измакоше се натраг и попадаше на земљу. As soon then as he had said unto them, I am he, they went backward, and fell to the ground.
7 Онда их опет запита Исус: Кога тражите? А они рекоше: Исуса Назарећанина. Then asked he them again, Whom seek ye? And they said, Jesus of Nazareth.
8 Исус им одговори: Казах вам да сам ја. Ако дакле мене тражите, оставите ове нек иду. Jesus answered, I have told you that I am he: if therefore ye seek me, let these go their way:
9 Да се изврши реч што рече: Не изгубих ни једног од оних које си ми дао. That the saying might be fulfilled, which he spake, Of them which thou gavest me have I lost none.
10 А Симон Петар имаше нож, па га извади и удари слугу поглавара свештеничког, и одсече му десно ухо. А слузи беше име Малхо. Then Simon Peter having a sword drew it, and smote the high priest’s servant, and cut off his right ear. The servant’s name was Malchus.
11 Онда рече Исус Петру: Задени нож у ножнице. Чашу коју ми даде Отац зар да је не пијем? Then said Jesus unto Peter, Put up thy sword into the sheath: the cup which my Father hath given me, shall I not drink it?
12 А чета и војвода и момци јеврејски ухватише Исуса и свезаше Га, Then the band and the captain and officers of the Jews took Jesus, and bound him,
13 И одведоше Га најпре Ани, јер беше таст Кајафи, који беше поглавар свештенички оне године. And led him away to Annas first; for he was father in law to Caiaphas, which was the high priest that same year.
14 А Кајафа беше онај што даде савет Јудејцима да је боље да умре један човек него народ да пропадне. Now Caiaphas was he, which gave counsel to the Jews, that it was expedient that one man should die for the people.
15 За Исусом, пак, иђаше Симон Петар и други ученик; а ученик онај беше познат код поглавара свештеничког, и уђе с Исусом у двор поглавара свештеничког; And Simon Peter followed Jesus, and so did another disciple: that disciple was known unto the high priest, and went in with Jesus into the palace of the high priest.
16 А Петар стајаше напољу код врата. Онда изиђе онај ученик што беше познат код поглавара свештеничког и рече вратарици те уведе Петра. But Peter stood at the door without. Then went out that other disciple, which was known unto the high priest, and spake unto her that kept the door, and brought in Peter.
17 Онда рече слушкиња вратарица Петру: Да ниси и ти ученик овог човека? Он рече: Нисам. Then saith the damsel that kept the door unto Peter, Art not thou also one of this man’s disciples? He saith, I am not.
18 А слуге и момци беху наложили огањ и стајаху те се грејаху, јер беше зима; а и Петар стајаше с њима и грејаше се. And the servants and officers stood there, who had made a fire of coals; for it was cold: and they warmed themselves: and Peter stood with them, and warmed himself.
19 Поглавар, пак, свештенички запита Исуса за ученике Његове и за Његову науку. The high priest then asked Jesus of his disciples, and of his doctrine.
20 Исус му одговори: Ја говорих јавно свету, ја свагда учих у зборници и у цркви, где се свагда скупљају Јудејци, и ништа тајно не говорих. Jesus answered him, I spake openly to the world; I ever taught in the synagogue, and in the temple, whither the Jews always resort; and in secret have I said nothing.
21 Што питаш мене? Питај оне који су слушали шта сам им говорио: ево ови знају шта сам ја говорио. Why askest thou me? ask them which heard me, what I have said unto them: behold, they know what I said.
22 А кад Он ово рече, један од момака који стајаху онде удари Исуса по образу, и рече: Зар тако одговараш поглавару свештеничком? And when he had thus spoken, one of the officers which stood by struck Jesus with the palm of his hand, saying, Answerest thou the high priest so?
23 Исус му одговори: Ако зло рекох, докажи да је зло; ако ли добро, зашто ме бијеш? Jesus answered him, If I have spoken evil, bear witness of the evil: but if well, why smitest thou me?
24 И Ана посла Га свезаног Кајафи, поглавару свештеничком. Now Annas had sent him bound unto Caiaphas the high priest.
25 А Симон Петар стајаше и грејаше се. Онда му рекоше: Да ниси и ти од ученика његових? А он се одрече и рече: Нисам. And Simon Peter stood and warmed himself. They said therefore unto him, Art not thou also one of his disciples? He denied it, and said, I am not.
26 Рече један од слугу поглавара свештеничког који беше рођак ономе што му Петар одсече ухо: Не видех ли ја тебе у врту с њим? One of the servants of the high priest, being his kinsman whose ear Peter cut off, saith, Did not I see thee in the garden with him?
27 Онда се Петар опет одрече; и одмах петао запева. Peter then denied again: and immediately the cock crew.
28 А Исуса поведоше од Кајафе у судницу. Али беше јутро, и они не уђоше у судницу да се не би опоганили, него да би могли јести пасху. Then led they Jesus from Caiaphas unto the hall of judgment: and it was early; and they themselves went not into the judgment hall, lest they should be defiled; but that they might eat the passover.
29 Онда Пилат изађе к њима напоље и рече: Какву кривицу износите на овог човека? Pilate then went out unto them, and said, What accusation bring ye against this man?
30 Одговорише му и рекоше: Кад он не би био злочинац не бисмо га предали теби. They answered and said unto him, If he were not a malefactor, we would not have delivered him up unto thee.
31 А Пилат им рече: Узмите га ви и по закону свом судите му. А Јевреји му рекоше: Ми не смемо никога погубити. Then said Pilate unto them, Take ye him, and judge him according to your law. The Jews therefore said unto him, It is not lawful for us to put any man to death:
32 Да се збуде реч Исусова коју рече казујући каквом ће смрти умрети. That the saying of Jesus might be fulfilled, which he spake, signifying what death he should die.
33 Онда уђе Пилат опет у судницу, и дозва Исуса, и рече Му: Ти си цар јудејски? Then Pilate entered into the judgment hall again, and called Jesus, and said unto him, Art thou the King of the Jews?
34 Исус му одговори: Говориш ли ти то сам од себе, или ти други казаше за мене? Jesus answered him, Sayest thou this thing of thyself, or did others tell it thee of me?
35 Пилат одговори: Зар сам ја Јеврејин? Род твој и главари свештенички предаше те мени; шта си учинио? Pilate answered, Am I a Jew? Thine own nation and the chief priests have delivered thee unto me: what hast thou done?
36 Исус одговори: Царство моје није од овог света; кад би било од овог света царство моје, онда би слуге моје браниле да не бих био предан Јеврејима; али царство моје није одавде. Jesus answered, My kingdom is not of this world: if my kingdom were of this world, then would my servants fight, that I should not be delivered to the Jews: but now is my kingdom not from hence.
37 Онда Му рече Пилат: Дакле си ти цар? Исус одговори: Ти говориш да сам ја цар. Ја сам за то рођен, и зато дођох на свет да сведочим истину. И сваки који је од истине слуша глас мој. Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Every one that is of the truth heareth my voice.
38 Рече Му Пилат: Шта је истина? И ово рекавши изиђе опет к Јеврејима, и рече им: Ја никакве кривице не налазим на њему. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all.
39 А у вас је обичај да вам једног пустим на пасху, хоћете ли, дакле, да вам пустим цара јудејског? But ye have a custom, that I should release unto you one at the passover: will ye therefore that I release unto you the King of the Jews?
40 Онда сви повикаше опет говорећи: Не овог, него Вараву. А Варава беше хајдук. Then cried they all again, saying, Not this man, but Barabbas. Now Barabbas was a robber.

Serbian Bible Daničić-Karadžić Ekavski — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain)
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL