욥기 30장 Updated Gdańsk Bible

Updated Gdańsk Bible · 폴란드어 · 욥기 (Job) · 31절 · 대역: King James Version

언어 판 책 장 대역 (나란히) 바로 가기

절	Updated Gdańsk Bible	King James Version
1	Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi ode mnie, ci, których ojców nie uznałbym za godnych, by postawić ich z psami swojej trzody.	But now they that are younger than I have me in derision, whose fathers I would have disdained to have set with the dogs of my flock.
2	Na cóż by mi się przydała siła ich rąk, u których zginęła starość?	Yea, whereto might the strength of their hands profit me, in whom old age was perished?
3	Byli samotni z powodu niedostatku i głodu i uciekali na pustkowie ciemne, jałowe i spustoszone.	For want and famine they were solitary; fleeing into the wilderness in former time desolate and waste.
4	Zrywają sobie malwę przy krzakach i korzenie jałowcowe na pokarm.	Who cut up mallows by the bushes, and juniper roots for their meat.
5	Wygnano ich spośród ludzi, wołano za nimi jak za złodziejem;	They were driven forth from among men, (they cried after them as after a thief;)
6	Tak że musieli mieszkać w rozpadlinach dolin, w jaskiniach podziemnych i skałach.	To dwell in the clifts of the valleys, in caves of the earth, and in the rocks.
7	Między krzakami ryczeli, gromadzili się pod pokrzywami.	Among the bushes they brayed; under the nettles they were gathered together.
8	To byli synowie ludzi wzgardzonych i synowie ludzi nikczemnych, podlejsi niż proch ziemi.	They were children of fools, yea, children of base men: they were viler than the earth.
9	Ale teraz jestem tematem ich pieśni, stałem się tematem ich przysłowia.	And now am I their song, yea, I am their byword.
10	Brzydzą się mną i oddalają się ode mnie, nie wstydzą się pluć mi w twarz.	They abhor me, they flee far from me, and spare not to spit in my face.
11	A ponieważ on rozluźnił mój sznur i upokorzył mnie, oni też rzucili przede mnie wędzidło.	Because he hath loosed my cord, and afflicted me, they have also let loose the bridle before me.
12	Po mojej prawicy powstają młodzieńcy, odtrącają moje nogi i torują przeciwko mnie swoje drogi zguby.	Upon my right hand rise the youth; they push away my feet, and they raise up against me the ways of their destruction.
13	Popsuli moją ścieżkę i przyczynili się do mojej nędzy, a nie mają pomocnika.	They mar my path, they set forward my calamity, they have no helper.
14	Napadli na mnie niczym przez szeroki wyłom i wśród spustoszenia nacierali na mnie.	They came upon me as a wide breaking in of waters: in the desolation they rolled themselves upon me.
15	Strach obrócił się przeciwko mnie, ściga moją duszę jak wiatr. Moje szczęście przemija jak chmura.	Terrors are turned upon me: they pursue my soul as the wind: and my welfare passeth away as a cloud.
16	A teraz rozpływa się we mnie moja dusza, ogarnęły mnie dni cierpienia;	And now my soul is poured out upon me; the days of affliction have taken hold upon me.
17	W nocy ból przeszywa moje kości, a moje żyły nie mają odpoczynku.	My bones are pierced in me in the night season: and my sinews take no rest.
18	Z powodu wielkiego cierpienia zmieniła się moja szata i ściska mnie jak kołnierz mej tuniki.	By the great force of my disease is my garment changed: it bindeth me about as the collar of my coat.
19	Wrzucił mnie w błoto, stałem się podobny do prochu i popiołu.	He hath cast me into the mire, and I am become like dust and ashes.
20	Wołam do ciebie, ale nie słuchasz mnie; staję, a na mnie nie patrzysz.	I cry unto thee, and thou dost not hear me: I stand up, and thou regardest me not.
21	Stałeś się dla mnie okrutny, sprzeciwiasz mi się swoją mocną ręką.	Thou art become cruel to me: with thy strong hand thou opposest thyself against me.
22	Unosisz mnie na wietrze i wsadzasz mnie na niego, a rozwiewasz mój dobytek.	Thou liftest me up to the wind; thou causest me to ride upon it, and dissolvest my substance.
23	Wiem bowiem, że wydasz mnie na śmierć i do domu przeznaczonego dla wszystkich żyjących.	For I know that thou wilt bring me to death, and to the house appointed for all living.
24	Do grobu jednak nie ściągnie swej ręki, choćby wołali, gdy będzie niszczyć.	Howbeit he will not stretch out his hand to the grave, though they cry in his destruction.
25	Czy nie płakałem nad strapionym? Czy moja dusza nie smuciła się nad ubogim?	Did not I weep for him that was in trouble? was not my soul grieved for the poor?
26	Gdy oczekiwałem dobra, oto przyszło zło; a gdy spodziewałem się światła, przyszła ciemność.	When I looked for good, then evil came unto me: and when I waited for light, there came darkness.
27	Moje wnętrze zawrzało i nie uspokoiło się; zaskoczyły mnie dni utrapienia.	My bowels boiled, and rested not: the days of affliction prevented me.
28	Chodzę sczerniały, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.	I went mourning without the sun: I stood up, and I cried in the congregation.
29	Stałem się bratem smoków, a towarzyszem młodych strusiów.	I am a brother to dragons, and a companion to owls.
30	Moja skóra poczerniała na mnie i moje kości są spalone od gorączki.	My skin is black upon me, and my bones are burned with heat.
31	Moja harfa zamieniła się w lament, a mój flet – w głos płaczących.	My harp also is turned to mourning, and my organ into the voice of them that weep.

Updated Gdańsk Bible — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 비상업 배포 허용 (Copyrighted; Free non-commercial distribution) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL