로그인

누가복음 20장 Updated Gdańsk Bible

Updated Gdańsk Bible · 폴란드어 · 누가복음 (Luke) · 47절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Updated Gdańsk BibleKing James Version
1 A pewnego dnia, gdy nauczał ludzi w świątyni i głosił ewangelię, nadeszli naczelni kapłani i uczeni w Piśmie wraz ze starszymi; And it came to pass, that on one of those days, as he taught the people in the temple, and preached the gospel, the chief priests and the scribes came upon him with the elders,
2 I zapytali go: Powiedz nam, jakim prawem to czynisz? Albo kim jest ten, kto dał ci tę władzę? And spake unto him, saying, Tell us, by what authority doest thou these things? or who is he that gave thee this authority?
3 A on im odpowiedział: I ja was spytam o jedną rzecz. Powiedzcie mi: And he answered and said unto them, I will also ask you one thing; and answer me:
4 Chrzest Jana pochodził z nieba czy od ludzi? The baptism of John, was it from heaven, or of men?
5 A oni zastanawiali się między sobą i mówili: Jeśli powiemy, że z nieba, zapyta: Czemu więc mu nie uwierzyliście? And they reasoned with themselves, saying, If we shall say, From heaven; he will say, Why then believed ye him not?
6 Jeśli zaś powiemy, że od ludzi, wszyscy nas ukamienują, bo są przekonani, że Jan był prorokiem. But and if we say, Of men; all the people will stone us: for they be persuaded that John was a prophet.
7 I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd pochodził. And they answered, that they could not tell whence it was.
8 Wtedy Jezus im powiedział: To i ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię. And Jesus said unto them, Neither tell I you by what authority I do these things.
9 I zaczął mówić do ludzi taką przypowieść: Pewien człowiek założył winnicę, wydzierżawił ją rolnikom i wyjechał na dłuższy czas. Then began he to speak to the people this parable; A certain man planted a vineyard, and let it forth to husbandmen, and went into a far country for a long time.
10 A we właściwym czasie posłał sługę do rolników, aby mu dali część plonów winnicy. Lecz oni go pobili i odesłali z niczym. And at the season he sent a servant to the husbandmen, that they should give him of the fruit of the vineyard: but the husbandmen beat him, and sent him away empty.
11 Ponownie posłał innego sługę, ale oni i tego pobili, znieważyli i odesłali z niczym. And again he sent another servant: and they beat him also, and entreated him shamefully, and sent him away empty.
12 Posłał jeszcze trzeciego, a oni również jego poranili i wyrzucili. And again he sent a third: and they wounded him also, and cast him out.
13 Wtedy pan winnicy powiedział: Co mam zrobić? Poślę mego umiłowanego syna, może go uszanują, gdy go zobaczą. Then said the lord of the vineyard, What shall I do? I will send my beloved son: it may be they will reverence him when they see him.
14 Lecz gdy rolnicy go zobaczyli, naradzali się między sobą i mówili: To jest dziedzic. Chodźmy, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze. But when the husbandmen saw him, they reasoned among themselves, saying, This is the heir: come, let us kill him, that the inheritance may be ours.
15 I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Cóż więc zrobi z nimi pan winnicy? So they cast him out of the vineyard, and killed him. What therefore shall the lord of the vineyard do unto them?
16 Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę odda innym. Gdy oni to usłyszeli, powiedzieli: Nie daj Boże! He shall come and destroy these husbandmen, and shall give the vineyard to others. And when they heard it, they said, God forbid.
17 Lecz on spojrzał na nich i zapytał: Cóż więc znaczy to, co jest napisane: Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym? And he beheld them, and said, What is this then that is written, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner?
18 Każdy, kto upadnie na ten kamień, roztrzaska się, a na kogo on upadnie, zmiażdży go. Whosoever shall fall upon that stone shall be broken; but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.
19 W tej właśnie godzinie naczelni kapłani i uczeni w Piśmie starali się dostać go w swoje ręce, ale bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko nim powiedział tę przypowieść. And the chief priests and the scribes the same hour sought to lay hands on him; and they feared the people: for they perceived that he had spoken this parable against them.
20 Obserwowali go więc i posłali szpiegów, którzy udawali sprawiedliwych, aby go złapać za słowo, a potem wydać władzy i mocy namiestnika. And they watched him, and sent forth spies, which should feign themselves just men, that they might take hold of his words, that so they might deliver him unto the power and authority of the governor.
21 I zapytali go: Nauczycielu, wiemy, że dobrze mówisz i uczysz, i nie masz względu na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. And they asked him, saying, Master, we know that thou sayest and teachest rightly, neither acceptest thou the person of any, but teachest the way of God truly:
22 Czy wolno nam płacić podatek cesarzowi, czy nie? Is it lawful for us to give tribute unto Cesar, or no?
23 Ale on, przejrzawszy ich podstęp, powiedział do nich: Czemu wystawiacie mnie na próbę? But he perceived their craftiness, and said unto them, Why tempt ye me?
24 Pokażcie mi grosz. Czyj nosi wizerunek i napis? I odpowiedzieli: Cesarza. Shew me a penny. Whose image and superscription hath it? They answered and said, Cesar’s.
25 Wtedy on im powiedział: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga. And he said unto them, Render therefore unto Cesar the things which be Cesar’s, and unto God the things which be God’s.
26 I nie mogli go złapać za słowo w obecności ludu. Zdziwieni jego odpowiedzią, zamilkli. And they could not take hold of his words before the people: and they marvelled at his answer, and held their peace.
27 Wówczas przyszli niektórzy z saduceuszy, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go: Then came to him certain of the Sadducees, which deny that there is any resurrection; and they asked him,
28 Nauczycielu, Mojżesz nam napisał: Jeśli czyjś brat umrze, mając żonę, a umrze bezdzietnie, to jego brat ma pojąć jego żonę i wzbudzić potomstwo swemu bratu. Saying, Master, Moses wrote unto us, If any man’s brother die, having a wife, and he die without children, that his brother should take his wife, and raise up seed unto his brother.
29 Było więc siedmiu braci, z których pierwszy ożenił się i umarł bezdzietnie. There were therefore seven brethren: and the first took a wife, and died without children.
30 I ożenił się z nią drugi, lecz i ten umarł bezdzietnie. And the second took her to wife, and he died childless.
31 Potem ożenił się z nią także trzeci, podobnie aż do siódmego, a nie zostawiwszy dzieci, poumierali. And the third took her; and in like manner the seven also: and they left no children, and died.
32 W końcu umarła też ta kobieta. Last of all the woman died also.
33 Żoną którego z nich będzie więc przy zmartwychwstaniu? Siedmiu bowiem miało ją za żonę. Therefore in the resurrection whose wife of them is she? for seven had her to wife.
34 Wtedy Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. And Jesus answering said unto them, The children of this world marry, and are given in marriage:
35 Lecz ci, którzy są uznani za godnych dostąpienia tamtego świata i powstania z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. But they which shall be accounted worthy to obtain that world, and the resurrection from the dead, neither marry, nor are given in marriage:
36 Nie mogą bowiem więcej umrzeć, bo są równi aniołom i będąc dziećmi zmartwychwstania, są dziećmi Bożymi. Neither can they die any more: for they are equal unto the angels; and are the children of God, being the children of the resurrection.
37 A że umarli zmartwychwstaną, to i Mojżesz pokazał przy krzaku, gdy nazywa Pana Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Now that the dead are raised, even Moses shewed at the bush, when he calleth the Lord the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob.
38 Bóg przecież nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych, bo dla niego wszyscy żyją. For he is not a God of the dead, but of the living: for all live unto him.
39 Wtedy niektórzy z uczonych w Piśmie odezwali się: Nauczycielu, dobrze powiedziałeś. Then certain of the scribes answering said, Master, thou hast well said.
40 I nie śmieli go już o nic pytać. And after that they durst not ask him any question at all.
41 On zaś powiedział do nich: Jak to jest, że mówią, iż Chrystus jest synem Dawida? And he said unto them, How say they that Christ is David’s son?
42 A sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy; And David himself saith in the book of Psalms, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand,
43 Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy. Till I make thine enemies thy footstool.
44 Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem? David therefore calleth him Lord, how is he then his son?
45 A gdy wszyscy ludzie słuchali, powiedział do swoich uczniów: Then in the audience of all the people he said unto his disciples,
46 Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy lubią chodzić w długich szatach, kochają pozdrowienia na rynkach, pierwsze krzesła w synagogach i pierwsze miejsca na ucztach. Beware of the scribes, which desire to walk in long robes, and love greetings in the markets, and the highest seats in the synagogues, and the chief rooms at feasts;
47 Pożerają oni domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci otrzymają surowszy wyrok. Which devour widows’ houses, and for a shew make long prayers: the same shall receive greater damnation.

Updated Gdańsk Bible — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 비상업 배포 허용 (Copyrighted; Free non-commercial distribution) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL