로그인

욥기 6장 Polish Biblia Gdanska (1881)

Polish Biblia Gdanska (1881) · 폴란드어 · 욥기 (Job) · 30절 · 대역: King James Version

🖍 이 판을 읽기 도구로 읽기 📖 무료성경
절Polish Biblia Gdanska (1881)King James Version
1 I odpowiedział Ijob, a rzekł: But Job answered and said,
2 O gdyby pilnie zważono narzekanie moje, a biedę moję pospołu na wagę włożono, Oh that my grief were throughly weighed, and my calamity laid in the balances together!
3 Tedyby była cięższą nad piasek morski; przetoż mi słów niestaje. For now it would be heavier than the sand of the sea: therefore my words are swallowed up.
4 Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, których jad wysuszył ducha mego, a strachy Boże walczą przeciwko mnie. For the arrows of the Almighty are within me, the poison whereof drinketh up my spirit: the terrors of God do set themselves in array against me.
5 Izali osieł dziki ryczy nad trawą? albo wół izali ryczy nad paszą swoją? Doth the wild ass bray when he hath grass? or loweth the ox over his fodder?
6 Izali może być jedzona rzecz niesmaczna bez soli? albo jestli jaki smak w białku jajowym? Can that which is unsavoury be eaten without salt? or is there any taste in the white of an egg?
7 Czego się przedtem nie chciała dotknąć dusza moja, to teraz jest boleścią ciała mego. The things that my soul refused to touch are as my sorrowful meat.
8 Bodajże się spełniła prośba moja! Niechże mi Bóg da, czego oczekuję! Oh that I might have my request; and that God would grant me the thing that I long for!
9 Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję! Even that it would please God to destroy me; that he would let loose his hand, and cut me off!
10 Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego. Then should I yet have comfort; yea, I would harden myself in sorrow: let him not spare; for I have not concealed the words of the Holy One.
11 Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego? What is my strength, that I should hope? and what is mine end, that I should prolong my life?
12 Izali moc kamienna moc moja? albo ciało moje miedziane? Is my strength the strength of stones? or is my flesh of brass?
13 Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie? Is not my help in me? and is wisdom driven quite from me?
14 Przeciwko temu, którego litość słabieje ku bliźniemu swemu, i który bojaźń Wszechmogącego opuścił? To him that is afflicted pity should be shewed from his friend; but he forsaketh the fear of the Almighty.
15 Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki, My brethren have dealt deceitfully as a brook, and as the stream of brooks they pass away;
16 Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa; Which are blackish by reason of the ice, and wherein the snow is hid:
17 Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego. What time they wax warm, they vanish: when it is hot, they are consumed out of their place.
18 Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną. The paths of their way are turned aside; they go to nothing, and perish.
19 Podróżni ludzie z krainy Teman obaczyli je; a którzy szli do Seba, mieli w nich nadzieję. The troops of Tema looked, the companies of Sheba waited for them.
20 Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się. They were confounded because they had hoped; they came thither, and were ashamed.
21 Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się. For now ye are nothing; ye see my casting down, and are afraid.
22 Izalim mówił: Przynieście mi co, a z majętności waszej dajcie mi dary? Did I say, Bring unto me? or, Give a reward for me of your substance?
23 I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię? Or, Deliver me from the enemy’s hand? or, Redeem me from the hand of the mighty?
24 Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi. Teach me, and I will hold my tongue: and cause me to understand wherein I have erred.
25 O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze? How forcible are right words! but what doth your arguing reprove?
26 Izali słowa moje obwinić myślicie, a przewiewać mowy utrapionego? Do ye imagine to reprove words, and the speeches of one that is desperate, which are as wind?
27 I na sierotę targacie się, i kopiecie doły pod przyjacielem swoim. Yea, ye overwhelm the fatherless, and ye dig a pit for your friend.
28 Przetoż przypatrzcie mi się teraz, a obaczycie, jeźli kłamię przed obliczem waszem. Now therefore be content, look upon me; for it is evident unto you if I lie.
29 Obaczcie się, proszę, a niech nie będzie w was nieprawość; obaczcie się, a poznacie, że jest sprawiedliwość moja przy mnie. Return, I pray you, let it not be iniquity; yea, return again, my righteousness is in it.
30 A iż nie masz w języku mym nieprawości: i nie mamże znać utrapienia mego? Is there iniquity in my tongue? cannot my taste discern perverse things?

Polish Biblia Gdanska (1881) — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL