로그인

시편 106편 Polish Biblia Gdanska (1881)

Polish Biblia Gdanska (1881) · 폴란드어 · 시편 (Psalms) · 48절

  1. 1 Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
  2. 2 Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?
  3. 3 Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.
  4. 4 Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,
  5. 5 Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.
  6. 6 Zgrzeszyliśmy z ojcami swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.
  7. 7 Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.
  8. 8 A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.
  9. 9 Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.
  10. 10 A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
  11. 11 W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.
  12. 12 A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:
  13. 13 Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.
  14. 14 Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.
  15. 15 I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.
  16. 16 Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Pańskiemu:
  17. 17 Otworzyła się ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironową,
  18. 18 I zapalił się ogień na zebranie ich; płomień spalił niepobożnych.
  19. 19 Sprawili i cielca na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu,
  20. 20 I odmienili chwałę swą w podobieństwo wołu, jedzącego trawę.
  21. 21 Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;
  22. 22 Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.
  23. 23 Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.
  24. 24 Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.
  25. 25 I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Pańskiemu.
  26. 26 Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;
  27. 27 A żeby rozrzucił nasienie ich między pogan, i rozproszył ich po ziemiach.
  28. 28 Sprzęgli się też byli z bałwanem Baalfegorem, a jedli ofiary umarłych.
  29. 29 A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;
  30. 30 Aż się zastawił Finees, a pomstę uczynił, i rozerwana jest ona plaga;
  31. 31 Co mu poczytano ku sprawiedliwości od narodu do narodu, aż na wieki.
  32. 32 Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.
  33. 33 Albowiem rozdraźnili ducha jego, że wyrzekł co niesłuszne usty swemi.
  34. 34 Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.
  35. 35 Ale pomięszawszy się z onemi narodami, nauczyli się spraw ich:
  36. 36 I służyli bałwanom ich, które im były sidłem.
  37. 37 Albowiem dyjabłom ofiarowali synów swoich, i córki swoje,
  38. 38 I wylewali krew niewinną, krew synów swoich, i córek swoich, których ofiarowali bałwanom rytym Chananejskim, tak, że splugawiona była ziemia onem krwi rozlaniem.
  39. 39 I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.
  40. 40 Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,
  41. 41 I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;
  42. 42 I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.
  43. 43 Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.
  44. 44 A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
  45. 45 Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.
  46. 46 Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.
  47. 47 Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.
  48. 48 Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.

Polish Biblia Gdanska (1881) — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗