로그인

욥기 19장 Studentmållagsbibelen frå 1921

Studentmållagsbibelen frå 1921 · 노르웨이어(뉘노르스크) · 욥기 (Job) · 29절 · 대역: King James Version

절Studentmållagsbibelen frå 1921King James Version
1 Då svara Job og sagde: Then Job answered and said,
2 «Kor lenge vil mi sjel de harma og krasa meg med dykkar ord? How long will ye vex my soul, and break me in pieces with words?
3 Ti gonger hev de no meg spotta; de skjemmest ei å krenkja meg. These ten times have ye reproached me: ye are not ashamed that ye make yourselves strange to me.
4 Hev eg i røyndi mistak gjort, dei mistak er mi eigi sak. And be it indeed that I have erred, mine error remaineth with myself.
5 Vil de dykk briska imot meg, som um eg lid mi skam med rette? If indeed ye will magnify yourselves against me, and plead against me my reproach:
6 Hugs på at Gud hev bøygt meg ned og spana kringum meg sitt garn. Know now that God hath overthrown me, and hath compassed me with his net.
7 Eg ropar: «Vald!» - men eg fær ’kje svar; eg ropar: «Hjelp!» men fær ’kje rett. Behold, I cry out of wrong, but I am not heard: I cry aloud, but there is no judgment.
8 Han stengjer vegen for min fot, og myrker legg han på min stig. He hath fenced up my way that I cannot pass, and he hath set darkness in my paths.
9 Min heidersklædnad drog han av; han frå mitt hovud kransen tok. He hath stripped me of my glory, and taken the crown from my head.
10 Mi vern han braut, so eg gjekk under, mi von sleit han lik treet upp. He hath destroyed me on every side, and I am gone: and mine hope hath he removed like a tree.
11 Hans vreide logar meg imot, og for ein fiend’ held han meg. He hath also kindled his wrath against me, and he counteth me unto him as one of his enemies.
12 Hans skarar stemner fram mot meg; dei brøyter seg ein veg mot meg og lægrar seg kring tjeldet mitt. His troops come together, and raise up their way against me, and encamp round about my tabernacle.
13 Han dreiv ifrå meg mine frendar, og kjenningar vart framande. He hath put my brethren far from me, and mine acquaintance are verily estranged from me.
14 Skyldfolki held seg burte frå meg, husvenerne hev gløymt meg burt. My kinsfolk have failed, and my familiar friends have forgotten me.
15 For hjon og tenar er eg framand; dei held meg for ein ukjend mann. They that dwell in mine house, and my maids, count me for a stranger: I am an alien in their sight.
16 Ei svarar drengen på mitt rop. Eg må med munnen tigga honom; I called my servant, and he gave me no answer; I intreated him with my mouth.
17 min ande byd imot for kona, eg tevjar ilt for mine sambrør. My breath is strange to my wife, though I intreated for the children’s sake of mine own body.
18 Jamvel smågutar spottar meg, når eg stend upp, dei talar mot meg. Yea, young children despised me; I arose, and they spake against me.
19 Dei styggjest for meg mine vener, og dei eg elska, snur seg mot meg. All my inward friends abhorred me: and they whom I loved are turned against me.
20 Min kropp er berre skin og bein, snaudt hev eg endå tannkjøt att. My bone cleaveth to my skin and to my flesh, and I am escaped with the skin of my teeth.
21 Hav medynk, medynk, mine vener! Gud hev meg råka med si hand. Have pity upon me, have pity upon me, O ye my friends; for the hand of God hath touched me.
22 Kvifor skal de som Gud meg jaga, og vert ei mette av mitt kjøt? Why do ye persecute me as God, and are not satisfied with my flesh?
23 Å, gjev at mine ord vart skrivne, og i ei bok vart rita inn, Oh that my words were now written! oh that they were printed in a book!
24 ja, vart med jarnmeitel og bly for ævleg tid i berget hogne! That they were graven with an iron pen and lead in the rock for ever!
25 Eg veit at min utløysar liver, til sist han yver moldi kjem. For I know that my redeemer liveth, and that he shall stand at the latter day upon the earth:
26 Og når mi hud er øydelagd, ut frå mitt kjøt då ser eg Gud, And though after my skin worms destroy this body, yet in my flesh shall I see God:
27 eg honom ser som venen min, mitt auga ser det, ingen framand! Å, nyro lengtar i mitt liv! Whom I shall see for myself, and mine eyes shall behold, and not another; though my reins be consumed within me.
28 De segjer: «Me vil jaga honom!» - som um orsaki låg hjå meg! But ye should say, Why persecute we him, seeing the root of the matter is found in me?
29 Men de lyt agta dykk for sverdet; for vreide vert ved sverdet straffa. Og de skal vita: domen kjem.» Be ye afraid of the sword: for wrath bringeth the punishments of the sword, that ye may know there is a judgment.

Studentmållagsbibelen frå 1921 — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL