마태복음 22장 Greek Modern
Greek Modern · 현대 그리스어 · 마태복음 (Matthew) · 46절 · 대역: King James Version
| 절 | Greek Modern | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | Και αποκριθείς ο Ιησούς πάλιν είπε προς αυτούς διά παραβολών, λέγων· | And Jesus answered and spake unto them again by parables, and said, |
| 2 | Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών με άνθρωπον βασιλέα, όστις έκαμε γάμους εις τον υιόν αυτού· | The kingdom of heaven is like unto a certain king, which made a marriage for his son, |
| 3 | και απέστειλε τους δούλους αυτού να καλέσωσι τους προσκεκλημένους εις τους γάμους, και δεν ήθελον να έλθωσι. | And sent forth his servants to call them that were bidden to the wedding: and they would not come. |
| 4 | Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους, λέγων· Είπατε προς τους προσκεκλημένους· Ιδού, το γεύμα μου ητοίμασα, οι ταύροι μου και τα θρεπτά είναι εσφαγμένα και πάντα είναι έτοιμα· έλθετε εις τους γάμους. | Again, he sent forth other servants, saying, Tell them which are bidden, Behold, I have prepared my dinner: my oxen and my fatlings are killed, and all things are ready: come unto the marriage. |
| 5 | Εκείνοι όμως αμελήσαντες απήλθον, ο μεν εις τον αγρόν αυτού, ο δε εις το εμπόριον αυτού· | But they made light of it, and went their ways, one to his farm, another to his merchandise: |
| 6 | οι δε λοιποί πιάσαντες τους δούλους αυτού ύβρισαν και εφόνευσαν. | And the remnant took his servants, and entreated them spitefully, and slew them. |
| 7 | Ακούσας δε ο βασιλεύς ωργίσθη, και πέμψας τα στρατεύματα αυτού απώλεσε τους φονείς εκείνους και την πόλιν αυτών κατέκαυσε. | But when the king heard thereof, he was wroth: and he sent forth his armies, and destroyed those murderers, and burned up their city. |
| 8 | Τότε λέγει προς τους δούλους αυτού· Ο μεν γάμος είναι έτοιμος, οι δε προσκεκλημένοι δεν ήσαν άξιοι· | Then saith he to his servants, The wedding is ready, but they which were bidden were not worthy. |
| 9 | υπάγετε λοιπόν εις τας διεξόδους των οδών, και όσους αν εύρητε καλέσατε εις τους γάμους. | Go ye therefore into the highways, and as many as ye shall find, bid to the marriage. |
| 10 | Και εξελθόντες οι δούλοι εκείνοι εις τας οδούς, συνήγαγον πάντας όσους εύρον, κακούς τε και καλούς· και εγεμίσθη ο γάμος από ανακεκλιμένων. | So those servants went out into the highways, and gathered together all as many as they found, both bad and good: and the wedding was furnished with guests. |
| 11 | Εισελθών δε ο βασιλεύς διά να θεωρήση τους ανακεκλιμένους, είδεν εκεί άνθρωπον μη ενδεδυμένον ένδυμα γάμου, | And when the king came in to see the guests, he saw there a man which had not on a wedding garment: |
| 12 | και λέγει προς αυτόν· Φίλε, πως εισήλθες ενταύθα μη έχων ένδυμα γάμου; Ο δε απεστομώθη. | And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless. |
| 13 | Τότε είπεν ο βασιλεύς προς τους υπηρέτας· Δέσαντες αυτού πόδας και χείρας, σηκώσατε αυτόν και ρίψατε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων. | Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. |
| 14 | Διότι πολλοί είναι οι κεκλημένοι, ολίγοι δε οι εκλεκτοί. | For many are called, but few are chosen. |
| 15 | Τότε υπήγον οι Φαρισαίοι και συνεβουλεύθησαν πως να παγιδεύσωσιν αυτόν εν λόγω. | Then went the Pharisees, and took counsel how they might entangle him in his talk. |
| 16 | Και αποστέλλουσι προς αυτόν τους μαθητάς αυτών μετά των Ηρωδιανών, λέγοντες· Διδάσκαλε, εξεύρομεν ότι αληθής είσαι και την οδόν του Θεού εν αληθεία διδάσκεις και δεν σε μέλει περί ουδενός· διότι δεν βλέπεις εις πρόσωπον ανθρώπων· | And they sent out unto him their disciples with the Herodians, saying, Master, we know that thou art true, and teachest the way of God in truth, neither carest thou for any man: for thou regardest not the person of men. |
| 17 | ειπέ λοιπόν προς ημάς, Τι σοι φαίνεται; είναι συγκεχωρημένον να δώσωμεν δασμόν εις τον Καίσαρα ή ουχί; | Tell us therefore, What thinkest thou? Is it lawful to give tribute unto Cesar, or not? |
| 18 | Γνωρίσας δε ο Ιησούς την πονηρίαν αυτών, είπε· Τι με πειράζετε, υποκριταί; | But Jesus perceived their wickedness, and said, Why tempt ye me, ye hypocrites? |
| 19 | δείξατέ μοι το νόμισμα του δασμού· οι δε έφεραν προς αυτόν δηνάριον. | Shew me the tribute money. And they brought unto him a penny. |
| 20 | Και λέγει προς αυτούς· Τίνος είναι η εικών αύτη και η επιγραφή; | And he saith unto them, Whose is this image and superscription? |
| 21 | Λέγουσι προς αυτόν· Του Καίσαρος. Τότε λέγει προς αυτούς· Απόδοτε λοιπόν τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα και τα του Θεού εις τον Θεόν. | They say unto him, Cesar’s. Then saith he unto them, Render therefore unto Cesar the things which are Cesar’s; and unto God the things that are God’s. |
| 22 | Και ακούσαντες εθαύμασαν, και αφήσαντες αυτόν ανεχώρησαν. | When they had heard these words, they marvelled, and left him, and went their way. |
| 23 | Εν εκείνη τη ημέρα προσήλθον προς αυτόν Σαδδουκαίοι, οι λέγοντες ότι δεν είναι ανάστασις, και ηρώτησαν αυτόν, λέγοντες· | The same day came to him the Sadducees, which say that there is no resurrection, and asked him, |
| 24 | Διδάσκαλε, ο Μωϋσής είπεν, Εάν τις αποθάνη μη έχων τέκνα, θέλει νυμφευθή ο αδελφός αυτού την γυναίκα αυτού και θέλει αναστήσει σπέρμα εις τον αδελφόν αυτού. | Saying, Master, Moses said, If a man die, having no children, his brother shall marry his wife, and raise up seed unto his brother. |
| 25 | Ήσαν δε παρ' ημίν επτά αδελφοί· και ο πρώτος αφού ενυμφεύθη ετελεύτησε, και μη έχων τέκνον, αφήκε την γυναίκα αυτού εις τον αδελφόν αυτού· | Now there were with us seven brethren: and the first, when he had married a wife, deceased, and, having no issue, left his wife unto his brother: |
| 26 | ομοίως και ο δεύτερος, και ο τρίτος, έως των επτά. | Likewise the second also, and the third, unto the seventh. |
| 27 | Ύστερον δε πάντων απέθανε και η γυνή. | And last of all the woman died also. |
| 28 | Εν τη αναστάσει λοιπόν τίνος των επτά θέλει είσθαι γυνή; διότι πάντες έλαβον αυτήν. | Therefore in the resurrection whose wife shall she be of the seven? for they all had her. |
| 29 | Αποκριθείς δε ο Ιησούς, είπε προς αυτούς· Πλανάσθε μη γνωρίζοντες τας γραφάς μηδέ την δύναμιν του Θεού. | Jesus answered and said unto them, Ye do err, not knowing the scriptures, nor the power of God. |
| 30 | Διότι εν τη αναστάσει ούτε νυμφεύονται ούτε νυμφεύουσιν, αλλ' είναι ως άγγελοι του Θεού εν ουρανώ. | For in the resurrection they neither marry, nor are given in marriage, but are as the angels of God in heaven. |
| 31 | Περί δε της αναστάσεως των νεκρών δεν ανεγνώσατε το ρηθέν προς εσάς υπό του Θεού, λέγοντος· | But as touching the resurrection of the dead, have ye not read that which was spoken unto you by God, saying, |
| 32 | Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ και ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ; δεν είναι ο Θεός Θεός νεκρών, αλλά ζώντων. | I am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob? God is not the God of the dead, but of the living. |
| 33 | Και ακούσαντες οι όχλοι, εξεπλήττοντο διά την διδαχήν αυτού. | And when the multitude heard this, they were astonished at his doctrine. |
| 34 | Οι δε Φαρισαίοι, ακούσαντες ότι απεστόμωσε τους Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ομού. | But when the Pharisees had heard that he had put the Sadducees to silence, they were gathered together. |
| 35 | Και εις εξ αυτών, νομικός, ηρώτησε πειράζων αυτόν και λέγων· | Then one of them, which was a lawyer, asked him a question, tempting him, and saying, |
| 36 | Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν τω νόμω; | Master, which is the great commandment in the law? |
| 37 | Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου. | Jesus said unto him, Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind. |
| 38 | Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή. | This is the first and great commandment. |
| 39 | Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν. | And the second is like unto it, Thou shalt love thy neighbour as thyself. |
| 40 | Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται. | On these two commandments hang all the law and the prophets. |
| 41 | Και ενώ ήσαν συνηγμένοι οι Φαρισαίοι, ηρώτησεν αυτούς ο Ιησούς, | While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, |
| 42 | λέγων· Τι σας φαίνεται περί του Χριστού; τίνος υιός είναι; Λέγουσι προς αυτόν· Του Δαβίδ. | Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. |
| 43 | Λέγει προς αυτούς· Πως λοιπόν ο Δαβίδ διά Πνεύματος ονομάζει αυτόν Κύριον, λέγων, | He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, |
| 44 | Είπεν ο Κύριος προς τον Κύριόν μου, Κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου; | The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? |
| 45 | Εάν λοιπόν ο Δαβίδ ονομάζη αυτόν Κύριον, πως είναι υιός αυτού; | If David then call him Lord, how is he his son? |
| 46 | Και ουδείς ηδύνατο να αποκριθή προς αυτόν λόγον· ουδ' ετόλμησέ τις απ' εκείνης της ημέρας να ερωτήση πλέον αυτόν. | And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. |
Greek Modern — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL