누가복음 1장 Greek Modern
Greek Modern · 현대 그리스어 · 누가복음 (Luke) · 80절 · 대역: King James Version
| 절 | Greek Modern | King James Version |
|---|---|---|
| 1 | Επειδή πολλοί επεχείρησαν να συντάξωσι διήγησιν περί των μετά πληροφορίας βεβαιωμένων εις ημάς πραγμάτων, | Forasmuch as many have taken in hand to set forth in order a declaration of those things which are most surely believed among us, |
| 2 | καθώς παρέδοσαν εις ημάς οι απ' αρχής γενόμενοι αυτόπται και υπηρέται του λόγου, | Even as they delivered them unto us, which from the beginning were eyewitnesses, and ministers of the word; |
| 3 | εφάνη και εις εμέ εύλογον, όστις διηρεύνησα πάντα εξ αρχής ακριβώς, να σοι γράψω κατά σειράν περί τούτων, κράτιστε Θεόφιλε, | It seemed good to me also, having had perfect understanding of all things from the very first, to write unto thee in order, most excellent Theophilus, |
| 4 | διά να γνωρίσης την βεβαιότητα των πραγμάτων, περί των οποίων κατηχήθης. | That thou mightest know the certainty of those things, wherein thou hast been instructed. |
| 5 | Υπήρξεν επί των ημερών Ηρώδου, του βασιλέως της Ιουδαίας, ιερεύς τις το όνομα Ζαχαρίας εκ της εφημερίας Αβιά, και η γυνή αυτού ήτο εκ των θυγατέρων του Ααρών, και το όνομα αυτής Ελισάβετ. | There was in the days of Herod, the king of Judea, a certain priest named Zacharias, of the course of Abia: and his wife was of the daughters of Aaron, and her name was Elisabeth. |
| 6 | Ήσαν δε αμφότεροι δίκαιοι ενώπιον του Θεού, περιπατούντες εν πάσαις ταις εντολαίς και τοις δικαιώμασι του Κυρίου άμεμπτοι. | And they were both righteous before God, walking in all the commandments and ordinances of the Lord blameless. |
| 7 | Και δεν είχον τέκνον, καθότι η Ελισάβετ ήτο στείρα, και αμφότεροι ήσαν προβεβηκότες εις την ηλικίαν αυτών. | And they had no child, because that Elisabeth was barren, and they both were now well stricken in years. |
| 8 | Ενώ δε ιεράτευεν αυτός εν τη τάξει της εφημερίας αυτού ενώπιον του Θεού, | And it came to pass, that while he executed the priest’s office before God in the order of his course, |
| 9 | κατά το έθος της ιερατείας έπεσεν εις αυτόν ο κλήρος να θυμιάση εισελθών εις τον ναόν του Κυρίου· | According to the custom of the priest’s office, his lot was to burn incense when he went into the temple of the Lord. |
| 10 | και παν το πλήθος του λαού προσηύχετο έξω εν τη ώρα του θυμιάματος. | And the whole multitude of the people were praying without at the time of incense. |
| 11 | Εφάνη δε εις αυτόν άγγελος Κυρίου, ιστάμενος εκ δεξιών του θυσιαστηρίου του θυμιάματος· | And there appeared unto him an angel of the Lord standing on the right side of the altar of incense. |
| 12 | και ο Ζαχαρίας ιδών εταράχθη, και φόβος επέπεσεν επ' αυτόν. | And when Zacharias saw him, he was troubled, and fear fell upon him. |
| 13 | Είπε δε προς αυτόν ο άγγελος· Μη φοβού, Ζαχαρία· διότι εισηκούσθη η δέησίς σου, και η γυνή σου Ελισάβετ θέλει γεννήσει υιόν εις σε, και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιωάννην. | But the angel said unto him, Fear not, Zacharias: for thy prayer is heard; and thy wife Elisabeth shall bear thee a son, and thou shalt call his name John. |
| 14 | και θέλει είσθαι εις σε χαρά και αγαλλίασις, και πολλοί θέλουσι χαρή διά την γέννησιν αυτού. | And thou shalt have joy and gladness; and many shall rejoice at his birth. |
| 15 | Διότι θέλει είσθαι μέγας ενώπιον του Κυρίου, και οίνον και σίκερα δεν θέλει πίει, και θέλει πληρωθή Πνεύματος Αγίου έτι εκ κοιλίας της μητρός αυτού, | For he shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Ghost, even from his mother’s womb. |
| 16 | και πολλούς των υιών Ισραήλ θέλει επιστρέψει εις Κύριον τον Θεόν αυτών. | And many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God. |
| 17 | Και αυτός θέλει ελθεί προ προσώπου αυτού εν πνεύματι και δυνάμει Ηλίου, διά να επιστρέψη τας καρδίας των πατέρων εις τα τέκνα και τους απειθείς εις την φρόνησιν των δικαίων, διά να ετοιμάση εις τον Κύριον λαόν προδιατεθειμένον. | And he shall go before him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord. |
| 18 | Και είπεν ο Ζαχαρίας προς τον άγγελον· Πως θέλω γνωρίσει τούτο; διότι εγώ είμαι γέρων, και η γυνή μου προβεβηκυία εις την ηλικίαν αυτής. | And Zacharias said unto the angel, Whereby shall I know this? for I am an old man, and my wife well stricken in years. |
| 19 | Και αποκριθείς ο άγγελος, είπε προς αυτόν· Εγώ είμαι Γαβριήλ ο παριστάμενος ενώπιον του Θεού, και απεστάλην διά να λαλήσω προς σε και να σε ευαγγελίσω ταύτα. | And the angel answering said unto him, I am Gabriel, that stand in the presence of God; and am sent to speak unto thee, and to shew thee these glad tidings. |
| 20 | Και ιδού, θέλεις είσθαι σιωπών και μη δυνάμενος να λαλήσης έως της ημέρας, καθ' ην θέλουσι γείνει ταύτα, διότι δεν επίστευσας εις τους λόγους μου, οίτινες θέλουσιν εκπληρωθή εις τον καιρόν αυτών. | And, behold, thou shalt be dumb, and not able to speak, until the day that these things shall be performed, because thou believest not my words, which shall be fulfilled in their season. |
| 21 | Και ο λαός περιέμενε τον Ζαχαρίαν, και εθαύμαζον ότι εβράδυνεν εν τω ναώ. | And the people waited for Zacharias, and marvelled that he tarried so long in the temple. |
| 22 | Ότε δε εξήλθε, δεν ηδύνατο να λαλήση προς αυτούς· και ενόησαν ότι οπτασίαν είδεν εν τω ναώ· και αυτός έκαμνεν εις αυτούς νεύματα και διέμενε κωφός. | And when he came out, he could not speak unto them: and they perceived that he had seen a vision in the temple: for he beckoned unto them, and remained speechless. |
| 23 | Και αφού ετελείωσαν αι ημέραι της λειτουργίας αυτού, απήλθεν εις τον οίκον αυτού. | And it came to pass, that, as soon as the days of his ministration were accomplished, he departed to his own house. |
| 24 | Μετά δε ταύτας τας ημέρας συνέλαβεν Ελισάβετ η γυνή αυτού, και έκρυπτεν εαυτήν πέντε μήνας, λέγουσα | And after those days his wife Elisabeth conceived, and hid herself five months, saying, |
| 25 | ότι ούτως έκαμεν εις εμέ ο Κύριος εν ταις ημέραις, καθ' ας επέβλεψε να αφαιρέση το όνειδός μου μεταξύ των ανθρώπων. | Thus hath the Lord dealt with me in the days wherein he looked on me, to take away my reproach among men. |
| 26 | Εν δε τω μηνί τω έκτω απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ υπό του Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας ονομαζομένην Ναζαρέτ, | And in the sixth month the angel Gabriel was sent from God unto a city of Galilee, named Nazareth, |
| 27 | προς παρθένον ηρραβωνισμένην με άνδρα ονομαζόμενον Ιωσήφ, εξ οίκου Δαβίδ, και το όνομα της παρθένου Μαριάμ. | To a virgin espoused to a man whose name was Joseph, of the house of David; and the virgin’s name was Mary. |
| 28 | Και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν, είπε· Χαίρε, κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά σού· ευλογημένη συ εν γυναιξίν. | And the angel came in unto her, and said, Hail, thou that art highly favoured, the Lord is with thee: blessed art thou among women. |
| 29 | Εκείνη δε ιδούσα διεταράχθη διά τον λόγον αυτού, και διελογίζετο οποίος τάχα ήτο ο ασπασμός ούτος. | And when she saw him, she was troubled at his saying, and cast in her mind what manner of salutation this should be. |
| 30 | Και είπεν ο άγγελος προς αυτήν· Μη φοβού, Μαριάμ· διότι εύρες χάριν παρά τω Θεώ. | And the angel said unto her, Fear not, Mary: for thou hast found favour with God. |
| 31 | Και ιδού, θέλεις συλλάβει εν γαστρί και θέλεις γεννήσει υιόν και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν. | And, behold, thou shalt conceive in thy womb, and bring forth a son, and shalt call his name JESUS. |
| 32 | Ούτος θέλει είσθαι μέγας και Υιός Υψίστου θέλει ονομασθή, και θέλει δώσει εις αυτόν Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού, | He shall be great, and shall be called the Son of the Highest: and the Lord God shall give unto him the throne of his father David: |
| 33 | και θέλει βασιλεύσει επί τον οίκον του Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού δεν θέλει είσθαι τέλος. | And he shall reign over the house of Jacob for ever; and of his kingdom there shall be no end. |
| 34 | Είπε δε η Μαριάμ προς τον άγγελον. Πως θέλει είσθαι τούτο, επειδή άνδρα δεν γνωρίζω; | Then said Mary unto the angel, How shall this be, seeing I know not a man? |
| 35 | Και αποκριθείς ο άγγελος είπε προς αυτήν· Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον θέλει ονομασθή Υιός Θεού. | And the angel answered and said unto her, The Holy Ghost shall come upon thee, and the power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God. |
| 36 | και ιδού, Ελισάβετ η συγγενής σου και αυτή συνέλαβεν υιόν εις το γήρας αυτής, και ούτος είναι μην έκτος εις αυτήν την καλουμένην στείραν· | And, behold, thy cousin Elisabeth, she hath also conceived a son in her old age: and this is the sixth month with her, who was called barren. |
| 37 | διότι ουδέν πράγμα θέλει είσθαι αδύνατον παρά τω Θεώ. | For with God nothing shall be impossible. |
| 38 | Είπε δε η Μαριάμ· Ιδού, η δούλη του Κυρίου· γένοιτο εις εμέ κατά τον λόγον σου. Και ανεχώρησεν απ' αυτής ο άγγελος. | And Mary said, Behold the handmaid of the Lord; be it unto me according to thy word. And the angel departed from her. |
| 39 | Σηκωθείσα δε η Μαριάμ εν ταις ημέραις ταύταις, υπήγε μετά σπουδής εις την ορεινήν εις πόλιν Ιούδα, | And Mary arose in those days, and went into the hill country with haste, into a city of Juda; |
| 40 | και εισήλθεν εις τον οίκον Ζαχαρίου και ησπάσθη την Ελισάβετ. | And entered into the house of Zacharias, and saluted Elisabeth. |
| 41 | Και ως ήκουσεν η Ελισάβετ τον ασπασμόν της Μαρίας, εσκίρτησε το βρέφος εν τη κοιλία αυτής· και επλήσθη Πνεύματος Αγίου η Ελισάβετ | And it came to pass, that, when Elisabeth heard the salutation of Mary, the babe leaped in her womb; and Elisabeth was filled with the Holy Ghost: |
| 42 | και ανεφώνησε μετά φωνής μεγάλης και είπεν· Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. | And she spake out with a loud voice, and said, Blessed art thou among women, and blessed is the fruit of thy womb. |
| 43 | Και πόθεν μοι τούτο, να έλθη η μήτηρ του Κυρίου μου προς με; | And whence is this to me, that the mother of my Lord should come to me? |
| 44 | Διότι ιδού, καθώς ήλθεν η φωνή του ασπασμού σου εις τα ώτα μου, εσκίρτησεν εν αγαλλιάσει το βρέφος εν τη κοιλία μου. | For, lo, as soon as the voice of thy salutation sounded in mine ears, the babe leaped in my womb for joy. |
| 45 | Και μακαρία η πιστεύσασα, διότι θέλει γείνει εκπλήρωσις των λαληθέντων προς αυτήν παρά Κυρίου. | And blessed is she that believed: for there shall be a performance of those things which were told her from the Lord. |
| 46 | Και είπεν η Μαριάμ· Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον | And Mary said, My soul doth magnify the Lord, |
| 47 | και ηγαλλίασε το πνεύμά μου εις τον Θεόν τον Σωτήρά μου, | And my spirit hath rejoiced in God my Saviour. |
| 48 | διότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού. Επειδή ιδού, από του νυν θέλουσι με μακαρίζει πάσαι αι γενεαί· | For he hath regarded the low estate of his handmaiden: for, behold, from henceforth all generations shall call me blessed. |
| 49 | διότι έκαμεν εις εμέ μεγαλεία ο δυνατός και άγιον το όνομα αυτού, | For he that is mighty hath done to me great things; and holy is his name. |
| 50 | και το έλεος αυτού εις γενεάς γενεών επί τους φοβουμένους αυτόν. | And his mercy is on them that fear him from generation to generation. |
| 51 | Ενήργησε κραταιώς διά του βραχίονος αυτού· διεσκόρπισε τους υπερηφάνους κατά τα διανοήματα της καρδίας αυτών. | He hath shewed strength with his arm; he hath scattered the proud in the imagination of their hearts. |
| 52 | Εκρήμνισε δυνάστας από θρόνων και ύψωσε ταπεινούς, | He hath put down the mighty from their seats, and exalted them of low degree. |
| 53 | πεινώντας ενέπλησεν από αγαθά και πλουτούντας εξαπέστειλε κενούς. | He hath filled the hungry with good things; and the rich he hath sent empty away. |
| 54 | Εβοήθησεν Ισραήλ τον δούλον αυτού, ενθυμηθείς το έλεος αυτού, | He hath holpen his servant Israel, in remembrance of his mercy; |
| 55 | Καθώς ελάλησε προς τους πατέρας ημών, προς τον Αβραάμ και προς το σπέρμα αυτού εις τον αιώνα. | As he spake to our fathers, to Abraham, and to his seed for ever. |
| 56 | Έμεινε δε η Μαριάμ μετ' αυτής ως τρεις μήνας και υπέστρεψεν εις τον οίκον αυτής. | And Mary abode with her about three months, and returned to her own house. |
| 57 | Εις δε την Ελισάβετ συνεπληρώθη ο καιρός του να γεννήση, και εγέννησεν υιόν. | Now Elisabeth’s full time came that she should be delivered; and she brought forth a son. |
| 58 | Και ήκουσαν οι γείτονες και οι συγγενείς αυτής ότι εμεγάλυνεν ο Κύριος το έλεος αυτού προς αυτήν, και συνέχαιρον αυτήν. | And her neighbours and her cousins heard how the Lord had shewed great mercy upon her; and they rejoiced with her. |
| 59 | Και εν τη ογδόη ημέρα, ήλθον διά να περιτέμωσι το παιδίον, και ωνόμαζον αυτό κατά το όνομα του πατρός αυτού Ζαχαρίαν. | And it came to pass, that on the eighth day they came to circumcise the child; and they called him Zacharias, after the name of his father. |
| 60 | Και αποκριθείσα η μήτηρ αυτού, είπεν· Ουχί, αλλ' Ιωάννης θέλει ονομασθή. | And his mother answered and said, Not so; but he shall be called John. |
| 61 | Και είπον προς αυτήν ότι ουδείς υπάρχει εν τη συγγενεία σου, όστις καλείται με το όνομα τούτο. | And they said unto her, There is none of thy kindred that is called by this name. |
| 62 | Ηρώτων δε διά νευμάτων τον πατέρα αυτού τι όνομα ήθελε να δοθή εις αυτό. | And they made signs to his father, how he would have him called. |
| 63 | Και ζητήσας πινακίδιον έγραψε, λέγων· Ιωάννης είναι το όνομα αυτού· και εθαύμασαν πάντες. | And he asked for a writing table, and wrote, saying, His name is John. And they marvelled all. |
| 64 | Ηνοίχθη δε το στόμα αυτού πάραυτα και η γλώσσα αυτού, και ελάλει ευλογών τον Θεόν. | And his mouth was opened immediately, and his tongue loosed, and he spake, and praised God. |
| 65 | Και έπεσε φόβος επί πάντας τους γείτονας αυτών, και καθ' όλην την ορεινήν της Ιουδαίας διελαλούντο πάντα τα πράγματα ταύτα, | And fear came on all that dwelt round about them: and all these sayings were noised abroad throughout all the hill country of Judea. |
| 66 | και πάντες οι ακούσαντες έβαλον αυτά εν τη καρδία αυτών, λέγοντες· Τι άρα θέλει είσθαι το παιδίον τούτο; και χειρ Κυρίου ήτο μετ' αυτού. | And all they that heard them laid them up in their hearts, saying, What manner of child shall this be! And the hand of the Lord was with him. |
| 67 | Και Ζαχαρίας ο πατήρ αυτού επλήσθη Πνεύματος Αγίου και προεφήτευσε, λέγων· | And his father Zacharias was filled with the Holy Ghost, and prophesied, saying, |
| 68 | Ευλογητός Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, διότι επεσκέφθη και έκαμε λύτρωσιν εις τον λαόν αυτού, | Blessed be the Lord God of Israel; for he hath visited and redeemed his people, |
| 69 | και ανήγειρεν εις ημάς κέρας σωτηρίας εν τω οίκω Δαβίδ του δούλου αυτού, | And hath raised up an horn of salvation for us in the house of his servant David; |
| 70 | καθώς ελάλησε διά στόματος των αγίων, των απ' αιώνος προφητών αυτού, | As he spake by the mouth of his holy prophets, which have been since the world began: |
| 71 | σωτηρίαν εκ των εχθρών ημών και εκ της χειρός πάντων των μισούντων ημάς, | That we should be saved from our enemies, and from the hand of all that hate us; |
| 72 | διά να εκπληρώση το έλεος αυτού προς τους πατέρας ημών και να ενθυμηθή την αγίαν διαθήκην αυτού, | To perform the mercy promised to our fathers, and to remember his holy covenant; |
| 73 | τον όρκον, τον οποίον ώμοσε προς Αβραάμ τον πατέρα ημών, ότι θέλει δώσει εις ημάς | The oath which he sware to our father Abraham, |
| 74 | να ελευθερωθώμεν εκ της χειρός των εχθρών ημών και να λατρεύωμεν αυτόν αφόβως | That he would grant unto us, that we being delivered out of the hand of our enemies might serve him without fear, |
| 75 | εν οσιότητι και δικαιοσύνη ενώπιον αυτού πάσας τας ημέρας της ζωής ημών. | In holiness and righteousness before him, all the days of our life. |
| 76 | Και συ, παιδίον, προφήτης του Υψίστου θέλεις ονομασθή. Διότι θέλεις προπορευθή προ προσώπου του Κυρίου εις το να ετοιμάσης τας οδούς αυτού, | And thou, child, shalt be called the prophet of the Highest: for thou shalt go before the face of the Lord to prepare his ways; |
| 77 | εις το να δώσης γνώσιν σωτηρίας εις τον λαόν αυτού διά της αφέσεως των αμαρτιών αυτών | To give knowledge of salvation unto his people by the remission of their sins, |
| 78 | διά σπλάγχνα ελέους του Θεού ημών με τα οποία επεσκέφθη ημάς ανατολή εξ ύψους, | Through the tender mercy of our God; whereby the dayspring from on high hath visited us, |
| 79 | διά να φωτίση τους καθημένους εν σκότει και σκιά θανάτου, ώστε να κατευθύνη τους πόδας ημών εις οδόν ειρήνης. | To give light to them that sit in darkness and in the shadow of death, to guide our feet into the way of peace. |
| 80 | Το δε παιδίον ηύξανε και εδυναμούτο κατά το πνεύμα, και ήτο εν ταις ερήμοις έως της ημέρας καθ' ην έμελλε να αναδειχθή προς τον Ισραήλ. | And the child grew, and waxed strong in spirit, and was in the deserts till the day of his shewing unto Israel. |
Greek Modern — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: 공개 도메인 (Public Domain) · 출처 ↗
King James Version — getbible.net(CrossWire SWORD 모듈)에서 가져옴 · 라이선스: GPL